Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 26 lipca 2005 r. referendarz sądowy pozostawił bez rozpoznania wniosek E. L., J. L. i J. L. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych złożony w sprawie ze skargi E. L., J. L., J. L. na uchwałę Rady Gminy Mierzęcice dnia 4 kwietnia 2002 r. [...]. W uzasadnieniu tego zarządzenia stwierdzono, iż wniosek skarżących o przyznanie prawa pomocy nie spełnia wymogów formalnych, ponieważ nie został wniesiony na urzędowym formularzu mimo, że do wnioskodawców zostało skierowane wezwanie do usunięcia tego braku w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania, do wezwania został dołączony formularz. Od powyższego zarządzenia skarżący wnieśli sprzeciw.
W wyniku jego rozpatrzenia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 19 sierpnia 2005 r.(mylnie nazwanym zarządzeniem) pozostawił wniosek skarżących o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. W uzasadnieniu wskazał, iż skarżący mimo prawidłowego wezwania do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu wymogu tego nie spełnili i dlatego na podstawie art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej ustawą p.p.s.a. i dlatego należało pozostawić go bez rozpoznania.
W zażaleniu z dnia 31 sierpnia 2005 r. skarżący domagają się uchylenia powyższego postanowienia podnosząc, że nie stać ich na poniesienie kosztów sądowych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie jest nie uzasadnione i podlega oddaleniu.
Stosownie do treści art. 252 § 2 ustawy p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien być złożony na urzędowym formularzu.
Natomiast w myśl art. 257 ustawy p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie pozostawia się bez rozpoznania. Skoro zatem skarżący mimo wezwania do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu wymogu tego nie spełnili to prawidłowo Sąd I instancji pozostawił go bez rozpoznania.
Biorąc powyższe pod uwagę na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 ustawy p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.