Uzasadnienie
Pan R. W. zatrudniony w Zespole Szkół Zawodowych w M. na stanowisku nauczyciela, posiadający stopień stażysty, wystąpił w dniu 28 sierpnia 200l r. do dyrektora Zespołu Szkół z wnioskiem o wyrażenie zgody na rozpoczęcie przez niego z dniem 1 września 200l r. stażu na stopień nauczyciela mianowanego z jednoczesną prośbą o skrócenie stażu do 9 miesięcy.
Dyrektor ZSZ w M. pismem z dnia 10 września 2001 r. odmówił uwzględnienia wniosku. Jako podstawę prawną wskazał akt 9 b ust. 1 pkt 1 Karty Nauczyciela. Ponadto wyjaśnił, że posiadane przez wnioskodawcę kwalifikacje pedagogiczne dają możliwość ubiegania się o stopień nauczyciela kontraktowego.
Starosta M. nie uwzględnił odwołania p. R. W. i decyzją z dnia 11 stycznia 2002 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję uznając ją za słuszną.
Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi p. R. W. do Naczelnego Sądu Administracyjnego z wnioskiem o uchylenie decyzji organów obu instancji.
W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, iż organy obu instancji nie wskazały mu trybu odwoławczego i dokonały niekorzystnej dla niego interpretacji przepisów prawnych.
Starosta M. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumenty wskazane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Podkreślił, iż wniosek skarżącego z dnia 28 sierpnia 2001r. w sprawie podjęcia stażu na stopień nauczyciela mianowanego nie mógł być uwzględniony, gdyż musi on najpierw uzyskać stopień nauczyciela kontraktowego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Z przepisów rozdziału 3 a ustawy z dnia 26 stycznia 1982r. Karta Nauczyciela (Dz.U. z 1997r. Nr 56, poz. 357 ze zm.) regulujących tryb nadawania stopni awansu zawodowego nauczycieli wynika, że to postępowanie ma cechy dwuinstancyjnego postępowania administracyjnego, kończącego się wydaniem decyzji administracyjnej o nadaniu stopnia awansu zawodowego lub o odmowie nadania takiego stopnia (art. 9 b ust. 4 i 6 ustawy). Postępowanie jest wieloetapowe i obejmuje odbycie stażu zakończonego pozytywną oceną dorobku zawodowego nauczyciela oraz w przypadku nauczyciela stażysty - uzyskanie akceptacji komisji kwalifikacyjnej po przeprowadzonej rozmowie art. 9 b ust. 1 pkt 1, a w przypadku nauczyciela kontraktowego - zdanie egzaminu przed komicją egzaminacyjną, a w przypadku nauczyciela mianowanego - uzyskanie akceptacji komisji kwalifikacyjnej.
Zgodnie z art. 9 d ust. 1 ustawy, nauczyciel stażysta rozpoczyna staż z dniem nawiązania stosunku pracy, nauczyciel kontraktowy i nauczyciel mianowany z dniem 1 września na swój wniosek skierowany do dyrektora szkoły. Przepisy prawne nie przewidują podejmowania przez jakikolwiek organ (w tym dyrektor szkoły) decyzji o dopuszczeniu do rozpoczęcia stażu albo decyzji odmawiającej takiego dopuszczenia. Jeżeli nauczyciel spełnia ustawowe wymagania uzasadniające ubieganie się o wyższy stopień awansu zawodowego, to warunkiem rozpoczęcia stażu jest jedynie jego wniosek o staż, skierowany do dyrektora szkoły. Odmienna sytuacja zachodzi wówczas, gdy nauczyciel nie spełnia warunków do nadania kolejnego stopnia awansu, określonych w art. 9 b ust. 1 ustawy. Nie posiada na przykład kwalifikacji zawodowych, o których mowa w art. 9 ust. 1 ustawy. Wówczas nauczycielowi zwracającemu się o staż należy odmówić nadania kolejnego stopnia awansu zawodowego.
Wniosek taki wynika z treści art. 9 b ust. 6 ustawy, który stanowi, że w przypadku niespełnienia przez nauczyciela warunków nadania kolejnego stopnia awansu zawodowego, dyrektor szkoły lub właściwy organ, o którym mowa w art. 9 b ust. 4 pkt 2-4 ustawy, wydaje decyzję o odmowie nadania takiego stopnia.
W świetle tych regulacji prawnych decyzje organów obu instancji należy uznać za wadliwe w stopniu uzasadniającym stwierdzenie ich nieważności. Nie rozstrzygają one o odmowie nadania stopnia awansu zawodowego, a o odmowie dopuszczenia do rozpoczęcia stażu.
Zaskarżona decyzja i decyzja ją poprzedzająca wydane zostały mimo, że prawo nie przewiduje wydania decyzji w tej sprawie, a więc bez podstawy prawnej i są przez to nieważne w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 kpa. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na mocy art. 22 ust. 1 pkt 2 i ust. 3 ustawy z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74, poz. 368 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.