Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 16 września 2024 r., sygn. akt III FSK 1007/24

Uzasadnienie

1. 1.1. Wyrokiem z 11 marca 2024 r., sygn. akt I SA/Gl 1148/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę K. F. (dalej: "skarżąca", "strona") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z 9 czerwca 2023 r. w przedmiocie solidarnej odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej za zaległości z tytułu podatku od towarów i usług za styczeń 2017 wraz z odsetkami za zwłokę.

1. 1.2. Pismem z 5 czerwca 2024 r. pełnomocnik skarżącej wniósł skargę kasacyjną na powyższy wyrok. Zawarto w niej wniosek o wstrzymanie wykonania dwóch zaskarżonej decyzji.
2. 2. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
3. 2.1. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

1. 2.2. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd, która stanowi formę tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie postępowania, stanowi wyjątek od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."). Zgodnie z nią, wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, o których mowa w § 1 cytowanego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Pojęcie "znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki" wymagają konkretyzacji w dokładnie i wszechstronnie przedstawionych okolicznościach, zobrazowanych przez zgromadzony w aktach sprawy materiał dowodowy. Taka konkretyzacja jest obowiązkiem wnioskodawcy (por. m.in. postanowienia NSA: z 29 kwietnia 2021 r., I GSK 335/21, z 4 lipca 2012 r., II FZ 456/12; z 26 lutego 2015 r., II FZ 2137/14; z 14 kwietnia 2015 r., II FZ 207/15; z 22 lipca 2015 r., II FZ 497/15). Aby wniosek mógł być rozpatrzony pozytywnie, strona musi go poprzeć stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. Konieczne jest wykazanie we wniosku szczegółowych przyczyn uzasadniających możliwość wystąpienia sytuacji, która spowoduje zajście choćby jednej z przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Argumentacja wniosku o wstrzymanie wykonania aktu musi w sposób przekonujący przedstawiać konkretne relacje między brakiem wstrzymania zaskarżonej decyzji a wystąpieniem zagrożeń z art. 61 § 3 p.p.s.a. (tak m.in. postanowienie NSA z 29 kwietnia 2021 r., I GSK 335/21). Skarżący ma obowiązek wykazać, że wystąpiła co najmniej jedna z przesłanek udzielenia ochrony z art. 61 § 3 p.p.s.a., to jest przedstawienia okoliczności uprawdopodobniających, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje u niego niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki.

1. 2.3. Uzasadnienie wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania decyzji w rozpoznawanej sprawie nie spełnia powyższych wymogów. Skarżąca we wniosku kierowanym do Naczelnego Sądu Administracyjnego w żaden sposób nie wykazała, że spełniona została choć jedna z ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Skarżąca nie poparła swojego wniosku jakimikolwiek dokumentami, które uprawdopodobniałyby jej twierdzenia odnośnie tego, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia jej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tych okolicznościach brak jest podstaw do zastosowania wobec skarżącej ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania decyzji.

1. 2.4. Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a. orzekł zatem jak w sentencji postanowienia.