Uzasadnienie
- 1. Wyrokiem z 17.05.2022 r. o sygn. I SA/Rz 479/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę E. P. i S. P. (dalej: skarżący) na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z 30.04.2021 r., nr 1801-IEE.711.44.2021, wydane w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych.
- 2. Skargi kasacyjne od powyższego wyroku wnieśli skarżący reprezentowani przed pełnomocnika - adwokata. Pismem z 13.02.2023 r. pełnomocnik skarżących cofnął wniesione skargi kasacyjne i wniósł o umorzenie postępowania.
- 4. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
- 4.1. Zgodnie z art. 60 ustawy z 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 259 ze zm., dalej: p.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę, jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Przepis ten, na mocy art. 193 p.p.s.a., znajduje odpowiednie zastosowanie w postępowaniu kasacyjnym przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. W rozpoznawanej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny nie stwierdza istnienia przesłanek nieważności postępowania wyszczególnionych w art. 183 § 2 p.p.s.a., jak również nie stwierdza, że cofnięcie skarg kasacyjnych zmierzało do obejścia prawa. Cofnięcie skarg kasacyjnych należy zatem uznać za dopuszczalne.
- 4.2. Mając na uwadze, że nastąpiło skuteczne cofnięcie skarg kasacyjnych, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 p.p.s.a. umorzył postępowania kasacyjne, jak w punkcie 1 sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu od skarg kasacyjnych orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.
Sędzia NSA Stanisław Bogucki