Uzasadnienie
Wyrokiem z 9 października 2018 r. sygn. akt III SA/Wa 3947/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę A. K. (dalej: skarżąca) na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z 10 października 2017 r. w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne.
Od powyższego wyroku skarżąca oraz uczestnik postępowania K. K. wywiedli skargi kasacyjne do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Pismami z 31 maja 2022 r. skarżąca oraz uczestnik postępowania złożyli oświadczenie o cofnięciu skarg kasacyjnych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r. poz. 329, dalej: P.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi jest wiążące dla sądu, niemniej sąd może uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Stosownie do art. 193 P.p.s.a. powyższy przepis znajduje odpowiednie zastosowanie w postępowaniu kasacyjnym przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, przy czym "odpowiednie zastosowanie" w kontekście art. 183 P.p.s.a. oznacza, że strona, a także uczestnik postępowania, może cofnąć skargę kasacyjną, a Naczelny Sąd Administracyjny jest tym wnioskiem związany.
W rozpoznawanej sprawie brak jest podstaw do przyjęcia, że zachodzi jakakolwiek z przesłanek nieważności postępowania wyszczególnionych w art. 183 § 2 P.p.s.a., jak również jakoby cofnięcie skarg kasacyjnych zmierzało do obejścia prawa, co świadczy o dopuszczalności dokonana tej czynności procesowej przez skarżącą oraz uczestnika postępowania będących dysponentami wniesionych środków zaskarżenia.
W tych okolicznościach na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w zw. z art. 193 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny postanowił, jak w pkt 1 sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 cytowanej ustawy.
Jednocześnie wobec dostrzeżenia oczywistej omyłki pisarskiej zawartej w rubrum wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 9 października 2018 r. sygn. akt III SA/Wa 3947/17, w zakresie imienia skarżącej, na podstawie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 193 P.p.s.a. wskazaną niedokładność Naczelny Sąd Administracyjny potraktował jako omyłkę o oczywistym charakterze wymagającą sprostowania, toteż postanowił, jak w pkt 4 sentencji rozstrzygnięcia.