Uzasadnienie
- 1. Wyrokiem z 20.10.2022 r. w sprawie I SA/Ke 376/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę M. K. (dalej: skarżący) na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Kielcach z 21.06.2022 r., nr 2601-IEE.711.52.2022, wydane w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych.
- 2. Od powyższego wyroku skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika - adwokata, wywiódł skargę kasacyjną, w której wniósł o wstrzymanie wykonania egzekucji do czasu rozpoznania niniejszej skargi kasacyjnej.
- 3. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
- 3.1. Wniosek w przedmiocie wstrzymania postępowania egzekucyjnego podlega odrzuceniu z powodu braku właściwości sądu administracyjnego w przedmiocie orzekania o wstrzymaniu postępowania egzekucyjnego. Należy wskazać, że zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 259 ze zm., dalej: p.p.s.a.), po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd administracyjny nie jest natomiast uprawniony do orzekania o wstrzymaniu egzekucji, ani na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., ani na podstawie żadnego innego przepisu. Sąd administracyjny nie jest ani organem egzekucyjnym, ani organem nadzoru i przez to nie jest właściwy do wydania orzeczeń merytorycznych, które mogą zostać wydane tylko w toku postępowania administracyjnego - orzeczenia w tym zakresie należą do właściwości organów egzekucyjnych, których sąd nie może zastępować. Wstrzymać postępowanie egzekucyjne może tylko i wyłącznie organ działający na podstawie ustawy z 17.06.1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2017 r. poz. 1201 ze zm.). Rozstrzygnięcie odmowne w tym zakresie dopiero w dalszej kolejności może podlegać kontroli sądowej w zakresie wyznaczonym przepisami ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Należy ponadto podkreślić, że reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika skarżący nie uzasadnił swego wniosku, jak też nie przywołał jego podstawy prawnej. W tym stanie rzeczy brak było jakichkolwiek podstaw do założenia, że intencją skarżącego było złożenie wniosku, o którym mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.
- 3.2. Mając na uwadze powyżej przedstawioną argumentację, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w związku z art. 64 § 3 i art. 193 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.
Sędzia NSA Stanisław Bogucki