Uzasadnienie
Zgodnie z art. 156 § 1 p.p.s.a. sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki.
Oczywistość wadliwości, o jakiej mowa w przytoczonej regulacji, może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak również z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Przymiot ten oznacza, że owe omyłki czy niedokładności powstają w wyniku niewłaściwego odzwierciedlenia w orzeczeniu rzeczywistej i niemogącej budzić wątpliwości woli sądu, są obiektywnie dostrzegalne w treści orzeczenia lub wprost wynikają z zestawienia treści i zawartości akt sprawy, jak również powstały z powodu technicznej niedoskonałości ujęcia rozstrzygnięcia sądu w słowach, przedstawienia stanowiska sądu w błędnej formie lub w sposób niedokładny, tj. niepełny i nieprecyzyjny (postanowienie NSA z 16 marca 2021 r., sygn. akt III OZ 160/21; postanowienie NSA z 8 września 2016 r., sygn. akt II FSK 1772/13).
W rubrum wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 12 maja 2022 r., III FSK 1764/21, omyłkowo wskazano błędną datę rozpoznania sprawy. W związku z powyższym datę "6 maja 2022 r." należało zastąpić prawidłową "12 maja 2022 r.".
Na podstawie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 193 p.p.s.a. wskazaną niedokładność Naczelny Sąd Administracyjny potraktował jako omyłkę o oczywistym charakterze wymagającą sprostowania, toteż postanowił, jak w sentencji rozstrzygnięcia.