Uzasadnienie
Wyrokiem z 28 września 2022 r., sygn. akt I SA/Lu 274/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w wyniku rozpoznania skargi S. W. uchylił decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z 29 marca 2022 r., nr 0601-IOD-1.4104.1.2022.12, w przedmiocie podatku od spadków i darowizn.
Skargę kasacyjną od wymienionego wyroku wywiódł organ, a następnie pismem z 31 lipca 2024 r. złożył oświadczenie o jej cofnięciu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi jest wiążące dla sądu, niemniej sąd może uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Na mocy art. 193 p.p.s.a. cytowane przepisy znajdują odpowiednie zastosowanie w postępowaniu kasacyjnym przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
W rozpoznawanej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny nie stwierdza istnienia jakichkolwiek przesłanek nieważności postępowania, wyszczególnionych w art. 183 § 2 p.p.s.a., jak również tego, że cofnięcie skargi kasacyjnej zmierzałoby do obejścia prawa. W rezultacie cofnięcie skargi kasacyjnej należy uznać za dopuszczalne.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 p.p.s.a. umorzył postępowanie kasacyjne. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.