Uzasadnienie
- 1. Wyrok sądu pierwszej instancji.
Wyrokiem z 22 czerwca 2022 r., I SA/Gl 43/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę M. B. (dalej: "Skarżąca"), na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z 10 listopada 2021 r., nr 2401-IEW2.4123.27.2021.8 UNP: 2401-21-230912 w przedmiocie odpowiedzialności osoby trzeciej za zaległości z tytułu podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2015 r. i 2016 r. wraz z odsetkami za zwłokę i kosztami egzekucyjnymi.
Skargę kasacyjną od wyroku sądu pierwszej instancji wniósł pełnomocnik Skarżącej. Zaskarżonemu w całości wyrokowi zarzucił na podstawie art. 174 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325; dalej: "p.p.s.a."), naruszenie prawa materialnego poprzez błędną jego wykładnię, a to art. 107 w związku z art. 116 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r. poz. 1325 z późn. zm.), poprzez niewłaściwą interpretację i przyjęcie, że zaistnienie okoliczności egzoneracyjnych członka zarządu spółki kapitałowej w każdej sytuacji należy badać biorąc pod uwagę moment powstania zobowiązań podatkowych spółki w podatku VAT określony w decyzji wymiarowej pomijając czas wydania samej decyzji w kontekście pełnienia przez osobę trzecią funkcji członka zarządu, co tym samym jest wyrazem interpretacji prawotwórczej i w każdej sytuacji eliminuje z zakresu normy prawnej brak winy osoby trzeciej - członka zarządu w złożeniu wniosku o ogłoszenie upadłości w terminie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Postanowieniem z 31 maja 2023 r., III FSK 228/22, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 187 § 1 p.p.s.a., przedstawił do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości o następującej treści:
"Czy na podstawie art. 116 § 1 pkt 1 lit. b w zw. z lit. a oraz § 2 i 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (...) w zw. z art. 11 ust. 1 i 2 oraz art. 21 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe i naprawcze (...) członkom zarządu spółki można przypisać winę w niezgłoszeniu wniosku o ogłoszenie upadłości we właściwym czasie, jeżeli w czasie pełnienia tej funkcji nie istniały nadające się do egzekucji zaległości podatkowe spółki będącej podatnikiem, a w toku prowadzonego w okresie późniejszym w stosunku do spółki postępowania wymiarowego nie zostało wykazane, że zaniżona w deklaracji podatkowej wysokość zobowiązania podatkowego spółki była wynikiem zawinienia członków zarządu postrzeganego jako niedochowanie należytej staranności?"
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Przez odesłanie zawarte w art. 193 zd. 1 in principio p.p.s.a. przywołany przepis stosuje się odpowiednio do postępowania prowadzonego przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Zagadnienie objęte pytaniem do składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego dotyczy kwestii prawnej mającej istotne znaczenie w rozpoznawanej sprawie, co w świetle przywołanego przepisu uzasadniało zawieszenie postępowania prowadzonego przed tym sądem do czasu rozstrzygnięcia wątpliwości prawnych.
Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.