Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem z 25 sierpnia 2020 r., sygn. akt I SA/Lu 108/20, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę J. A., zwanego dalej "Skarżącym" na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z 16 grudnia 2019 r.
W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku Skarżący wniósł m.in. o "wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek Skarżącego jako niedopuszczalny podlega odrzuceniu.
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), zwana dalej "p.p.s.a." przewiduje możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności organu administracji publicznej. Instytucja ta uregulowana została w art. 61 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Na mocy art. 193 p.p.s.a. przepis ten może być odpowiednio stosowany w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Z konstrukcji art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, że możliwość udzielenia przez sąd ochrony tymczasowej polega jedynie na wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności objętych zakresem kontroli sądowoadministracyjnej, nie obejmując swym zakresem możliwości wstrzymania wykonania nieprawomocnego wyroku sądu pierwszej instancji. Przepisy przewidują jedynie możliwość wstrzymania wykonania prawomocnego orzeczenia sądu administracyjnego w przypadku wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego (art. 284 p.p.s.a.).
Odnosząc powyższe uwagi do złożonego przez Skarżącego wniosku wyjaśnić należy, że Naczelny Sąd Administracyjny nie został wyposażony w prawo wstrzymania wykonania zaskarżonego skargą kasacyjną orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego. Oznacza to, że nie ma podstawy prawnej do wstrzymania wykonania wyroku, którego dotyczy skarga kasacyjna złożona do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Wyrok ten korzystając z przymiotu nieprawomocności sprowadza się wyłącznie do orzeczenia w przedmiocie legalności oznaczonej decyzji i nie podlega wykonaniu.
Mając na względzie powyższe, wniosek Skarżącego jako niedopuszczalny, podlegał odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64 § 3 i art. 193 p.p.s.a.