Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 6 sierpnia 2020 r., sygn. akt III SA/Wa 530/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej: "WSA") oddalił skargę G. Z. (dalej: "Skarżący") w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie (dalej: "DIAS") w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne. Podstawą powyższego orzeczenia był art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, ze zm., dalej: "p.p.s.a.").
Od wskazanego orzeczenia skargę kasacyjną wywiódł skarżący, zastępowany przez profesjonalnego pełnomocnika w osobie radcy prawnego, wskazując jednocześnie, iż wnosi on rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie, a w razie zaistnienia podstaw na posiedzeniu niejawnym (k. 61 akt sądowych).
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
W wyniku wstępnego badania skargi kasacyjnej Naczelny Sąd Administracyjny dostrzegł, że nie spełnia ona wszystkich wymogów formalnych.
Zgodnie z art. 175 § 2 in fine ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.) skarga kasacyjna zawierać wniosek o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy.
W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik napisał, że wnosi "o przeprowadzenie rozprawy, a w razie zaistnienia podstaw rozpoznanie skargi na posiedzeniu niejawnym". Ustawodawca w wyżej wymienionym przepisie posłużył się alternatywą rozłączną "albo" wobec czego autor skargi kasacyjnej winien wybrać tylko jedno żądanie. Takie sformułowanie stanowi brak formalny skargi kasacyjnej, który może być usunięty na wezwanie Sądu w trybie określonym w art. 49 § 1 i 3 p.p.s.a. W niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przed przekazaniem sprawy do rozpoznania Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu nie wezwał do usunięcia ww. braku formalnego skargi kasacyjnej, co uzasadniało zastosowanie art. 180 p.p.s.a.
Jednocześnie Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, iż Skarżący pismem z dnia 28 kwietnia 2021 r. wniósł o przywrócenie terminu (k. 66 akt sądowych) wniosek ten nie został przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznany. Zauważyć bowiem trzeba, że zgodnie z pierwszym pouczeniem Sądu Wojewódzkiego skarżący złożył od przedmiotowego wyroku skargę kasacyjną, w której zawarł wniosek o przywrócenie terminu do jej złożenia. Tymczasem Wojewódzki Sąd Administracyjny podjął czynności związane z ponownym doręczeniem postanowienia o odrzuceniu skargi, następnie przywrócił termin do złożenia zażalenia, ale pominął wcześniej złożony wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej. Zaznaczyć należy, że Sąd Wojewódzki powinien podejmować takie czynności procesowe, które upraszczają i przyspieszają prowadzenie postępowania zgodnie z wymogami zawartymi w art. 7 p.p.s.a. Zatem przed przyjęciem skargi kasacyjnej, WSA w Warszawie powinien był rozpoznać wniosek o przywrócenie terminu.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji.