Uzasadnienie
- 1. Wyrokiem z 16.02.2021 r. o sygn. III SA/Wa 1060/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę J. B. (dalej: skarżąca) na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z 27.02.2020 r., nr, 1401-IEE-3.711.2.37.2020/DR wydane w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych.
- 2. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosła skarżąca reprezentowana przez pełnomocnika – doradcę podatkowego. Pismem z 20.11.2023 r. skarżąca cofnęła skargę kasacyjną i wniosła o umorzenie postępowania.
- 3. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
- 3.1. Zgodnie z art. 60 ustawy z 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm., dalej: p.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę, jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Przepis ten, na mocy art. 193 p.p.s.a., znajduje odpowiednie zastosowanie w postępowaniu kasacyjnym przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. W rozpoznawanej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny nie stwierdza istnienia przesłanek nieważności postępowania wyszczególnionych w art. 183 § 2 p.p.s.a., jak również nie stwierdza, że cofnięcie skargi kasacyjnej zmierzało do obejścia prawa. Cofnięcie skargi kasacyjnej należy zatem uznać za dopuszczalne.
- 3.2. Mając na uwadze, że nastąpiło skuteczne cofnięcie skargi kasacyjnej, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 p.p.s.a. umorzył postępowanie kasacyjne, o czym orzeczono w pkt 1 sentencji. O zwrocie wpisu sądowego od skargi kasacyjnej orzeczono natomiast w pkt 2 sentencji na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Sędzia NSA Stanisław Bogucki