Uzasadnienie
Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329, dalej "P.p.s.a."), Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 zdanie pierwsze P.p.s.a.). Wykładnia gramatyczna art. 156 § 1 P.p.s.a. wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości, muszą cechować się oczywistością, tzn. być bez trudu rozpoznawalne, mieć charakter bezsporny. Oczywistość wadliwości może wynikać z porównania niedokładności, błędu lub omyłki z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami (zob. postanowienie NSA z dnia 30 listopada 2021 r., sygn. akt III FSK 2224/21, www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
W niniejszej sprawie w sentencji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 7 kwietnia 2022 r. użyto błędnej formy gramatycznej (liczby pojedynczej zamiast mnogiej) w odniesieniu do środków zaskarżenia wniesionych na uchwałę Rady Miasta Stołecznego Warszawy, które doprowadziły do wydania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 22 kwietnia 2021 r., sygn. akt III SA/Wa 334/21. Z akt sprawy wynika, że każda ze Spółdzielni wniosła odrębną skargę.
Analogicznie, w pkt 2 rozstrzygnięcia błędnie użyto formy gramatycznej (liczby pojedynczej zamiast mnogiej). Z uzasadnienia wyroku jednoznacznie wynika, że oddalone zostały skargi Spółdzielni Mieszkaniowej "P." z siedzibą w W., Spółdzielni Mieszkaniowej "S." z siedzibą w W., [...] Spółdzielni Mieszkaniowej "P." z siedzibą w W."
Wobec powyższego błąd w podanym zakresie uznać należało za oczywistą omyłkę, a tym samym zaszły podstawy do sprostowania wyżej wskazanego orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Z tych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia zgodnie z art. 156 § 1 w zw. z art. 193 P.p.s.a.