Uzasadnienie
W skardze kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 28 lutego 2022 r., sygn. akt III SA/Wa 223/21 skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania w całości decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z 2 listopada 2020 r. przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności osoby trzeciej wraz ze spółką za zaległości podatkowe spółki w podatku dochodowym od osób fizycznych za poszczególne miesiące 2014 r.,2016 r., 2017 r. Uzasadniając wniosek pełnomocnik skarżącego wskazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji narusza ważny interes podatnika z tego względu, że skarżący wpłacając kwotę zaległości wynikającą z decyzji byłby zmuszony do sprzedaży całości swojego majątku. Aktualny stan majątkowy skarżącego nie pozwala nawet na częściową egzekucję tak wysokiej zaległości (420 281, 27 zł), ponadto skarżący złożył wniosek o umorzenie postępowania egzekucyjnego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a. wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji. Zasadą jest zatem wykonalność decyzji ostatecznej. Sąd jednak może, choć nie musi, stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a. na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności. Przesłanką wstrzymania zaskarżonego aktu jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania takiego postanowienia jest wykazanie przez stronę okoliczności uprawdopodabniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W analizowanym przepisie chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła zostać wynagrodzona przez późniejszy zwrot wyegzekwowanego świadczenia, albo przez przywrócenie pierwotnego stanu rzeczy.
Natomiast trudne do odwrócenia skutki mogą być zarówno prawne, jak i faktyczne. Rodzaj i zakres wystąpienia tych skutków musi być oceniony na podstawie obowiązującego prawa oraz sytuacji faktycznej, w jakiej znalazła się strona obciążona obowiązkami określonymi w decyzji (por. postanowienie NSA z dnia 17 lipca 2008 r., II GZ 139/08, LEX nr 493849).
W analizowanej sprawie nie może budzić żadnych wątpliwości, że skarżący nie wykazał spełnienia przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek zawarty w skardze kasacyjnej pozbawiony jest jakiejkolwiek rzeczowej argumentacji, a jego autor – będący profesjonalnym pełnomocnikiem – wskazał wyłącznie wysokość egzekwowanej kwoty a argumentację ograniczył do twierdzeń nie popierając ich stosowną dokumentacją. Za niewystarczające w świetle przyznania ochrony tymczasowej należy uznać przedstawienie wyłącznie zawiadomienia o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego. Nie może ono zostać ocenione jako samodzielny dokument wystarczający do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji bez kontekstu sytuacji majątkowej skarżącego. Dokumenty źródłowe wskazujące na stan majątkowy jak też wniosek o umorzenie postępowania egzekucyjnego nie zostały przedłożone.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.