Uzasadnienie
Wyrokiem z 5 października 2022 r., I SA/Łd 556/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę M. J. (dalej: Skarżący) na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z 2 maja 2022 r., nr 1001-IEE-1.711.53.2022.2.AG, w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych.
Od powyższego wyroku Skarżący złożył skargę kasacyjną. Następnie w piśmie z 25 maja 2023 r. Skarżący zawarł wniosek o zawieszenie niniejszego postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym na podstawie art. 126 i art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. − Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259 z późn. zm., dalej "p.p.s.a.") do czasu rozpoznania przez Naczelny Sąd Administracyjny skarg kasacyjnych Skarżącego dotyczących zobowiązań podatkowych w podatku od towarów i usług za poszczególne okresy 2012-2013 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek o zawieszenie postępowania jest niezasadny.
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje się, że aby móc zastosować art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., między daną sprawą sądowoadministracyjną a innym postępowaniem musi istnieć związek tego rodzaju, że wynik już toczącego się postępowania będzie miał charakter prejudycjalny dla sprawy, która ma być zawieszona. Rozstrzygnięcie w tej drugiej sprawie tylko wtedy będzie upoważniało do zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego, kiedy podjęte w niej rozstrzygnięcie będzie miało decydujące znaczenie dla sposobu rozstrzygnięcia sprawy sądowoadministracyjnej, która ma być zawieszona (zob. postanowienia NSA: z 28 lutego 2012 r., I GZ 27/12; z 6 marca 2012 r., II OSK 304/12; a także wyroki NSA: z 15 września 2017 r., I GSK 613/17; z 12 lutego 2021 r., I FSK 1560/20). Związek między postępowaniami, o których mowa w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., powinien być realny, rzeczywisty, faktyczny i bezpośredni (postanowienie NSA z 23 października 2008 r., II GZ 249/08).
W niniejszej sprawie Skarżący powołał się na postępowania równolegle toczące się przed Naczelnym Sądem Administracyjnym (sygn. akt I FSK 398/20, I FSK 412/20), dotyczące jego zobowiązań podatkowych w podatku od towarów i usług za poszczególne okresy 2012-2013 r. Jego zdaniem, postępowania w zakresie zobowiązań podatkowych uległy przedawnieniu, dlatego NSA "uchyli wyroki (...) oraz poprzedzające je decyzje ostateczne będące podstawą dochodzonych należności".
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego podnoszone przez Skarżącego okoliczności nie mogą zostać uznane za uzasadniające zawieszenie postępowanie w niniejszej sprawie. Przedmiotem skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie jest wyrok wydany w sprawie zarzutów zgłoszonych w egzekucji administracyjnej. Sprawy, na które powołano się we wniosku, dotyczą określenia zobowiązań podatkowych w podatku od towarów i usług za poszczególne okresy 2012 -2013 r. Sprawy te nie stanowią prejudykatu dla sprawy rozpoznawanej w niniejszej sprawie. Jakkolwiek obie te sprawy dotyczą Skarżącego, to różni je przedmiot postępowań, a także ich cel i charakter. Celem postępowania egzekucyjnego jest doprowadzenie do realizacji wymagalnego obowiązku, który w przypadku należności podatkowych wynika albo z decyzji albo z deklaracji. Ocena prawidłowości wydania decyzji dotyczących zobowiązań podatkowych wykracza poza ramy niniejszego postępowania, pomimo, że to na podstawie tych decyzji wystawiono tytuły wykonawcze odnoszące się do przedmiotowego postępowania egzekucyjnego.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 p.p.s.a., wniosek Skarżącego oddalił.