Uzasadnienie
Postanowieniem z 19 lipca 2020 r., sygn. akt I SA/Po 202/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę H. W. (dalej: "skarżący") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Pile z 6 lutego 2020 r., w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowych.
Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynika, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 14 kwietnia 2020 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500,- zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Ponadto w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 23 marca 2020 r., pismem z 3 czerwca 2020 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania przez: podanie numeru PESEL, pod rygorem odrzucenia skargi. Ww. wezwania doręczono skarżącemu wraz z odpowiedzią na skargę i zapytaniem czy skarżący domaga się skierowania niniejszej sprawy do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w 8 czerwca 2020 r. Skarżący w zakreślonym terminie nie uzupełnił braków formalnych skargi przez podanie numeru PESEL oraz nie uzupełnił braku fiskalnego skargi przez uiszczenie wpisu sądowego. Z tych powodów sąd pierwszej instancji odrzucił skargę,
Na wskazane na wstępie postanowienie skarżący złożył zażalenie, wskazując, że nie zdawał sobie sprawy, że ciąży na nim obowiązek uiszczenia opłaty. Wskazał, że nie posiada środków.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Z uwagi na treść art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") sąd nie może podjąć żadnej czynności na skutek pisma, które nie zostało należycie opłacone.
W niniejszej sprawie wpis od skargi wynosił 500 zł i bez wątpienia nie został uiszczony. Skarżący nie neguje tego w treści zażalenia.
Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Podkreślić należy, że przytoczone wyżej przepisy mają charakter bezwzględnie obowiązujący. Oznacza to, że w przypadku stwierdzenia przez sąd braku wpisu od skargi - pomimo prawidłowego wezwania - sąd ten jest zobowiązany skargę odrzucić.
Ponadto zgodnie z godnie z art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Pismo procesowe strony powinno spełniać określone warunki formalne, bez których nie można mu nadać prawidłowego biegu. Wymogi formalne składanych pism uregulowane zostały w art. 46 p.p.s.a. Stosownie do art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a., poza elementami wymienionymi w § 1 tego przepisu, pismo strony powinno ponadto zawierać, w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie – numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. W sytuacji, gdy brak jest jednego z elementów pisma wymienionych w art. 46 p.p.s.a., obowiązkiem sądu, zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jest wezwanie strony do uzupełnienia lub poprawienia pisma w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.
Takim przepisem szczególnym jest art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Zgodnie z jego treścią, sąd odrzuca skargę, jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. W niniejszej sprawie skarga dotknięta była brakiem formalnym, tj. nie zawierała, jako pierwsze pismo w sprawie numeru PESEL.
Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że w rozpoznawanej sprawie sąd pierwszej instancji zasadnie odrzucił skargę, gdyż mimo wezwania sądu nie została ona opłacona oraz nie został uzupełniony brak formalny w postaci podania numeru PESEL. Podkreślenia wymaga, ze z akt sprawy bezspornie wynika, że skarżący został prawidłowo wezwany do uzupełnienia ww. braków. Świadczy o tym zwrotne potwierdzenie obioru (k. 24 akt), na którym zaznaczono, że przesyłkę z wezwaniami odebrał dorosły domownik. Jakkolwiek możliwe jest przeprowadzenie dowodu przeciwko treści zwrotnego potwierdzenia odbioru, niemniej konieczna w tym zakresie jest inicjatywa strony zamierzającej wyprowadzić z tego korzystne dla siebie wnioski; inicjatywy takiej skarżący nie podjął.
Odnosząc się natomiast do argumentów podniesionych w uzasadnieniu zażalenia wskazać należy, że dotyczą one kwestii obejmujących swym zakresem instytucję prawa pomocy, natomiast zażalenie zostało wniesione na postanowienie w przedmiocie odrzucenia skargi. Oznacza to, że w sprawie dotyczącej kontroli zasadności odrzucenia skargi, nie mogły zostać uwzględnione argumenty dotyczące instytucji prawa pomocy.
Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a.