Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z 5 sierpnia 2021 r., sygn. akt I SA/Wr 479/20, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę B. W. i K. W. (dalej: skarżący) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Jeleniej Górze z 24 sierpnia 2020 r. w przedmiocie podatku rolnego za 2020 r., w uzasadnieniu orzeczenia jako podstawę prawną rozstrzygnięcia podając art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej: P.p.s.a.).
Przedstawiając stan faktyczny sprawy, Sąd pierwszej instancji wskazał, że 8 marca 2021 r. doręczono skarżącym wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Wyznaczony termin upływał 15 marca 2021 r. i nie został opłacony, co skutkowało koniecznością odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a.
Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem, pismem z 29 sierpnia 2021 r. skarżący zaskarżyli postanowienie Sądu pierwszej instancji, w uzasadnieniu podnosząc, że złożyli na urzędowym formularzu wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, na który nie otrzymali odpowiedzi. Wyjaśnili, że brak udzielenia pomocy prawnej i konieczność poniesienia wpisu uniemożliwia im obronę swoich roszczeń na drodze sądowej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.
Stosownie do art. 230 § 1 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (§ 2). W myśl art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia stosownego wpisu sądowego w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, przy czym na mocy art. 220 § 3 P.p.s.a. w przypadku, gdy rzeczony brak fiskalny dotyczy skargi, bezskuteczny upływ wyznaczonego stronie terminu powoduje odrzucenie środka zaskarżenia.
Odnosząc się do poprawności rozstrzygnięcia w przedmiocie odrzucenia skargi Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Z uwagi na fakt, iż skarżący wystąpili ze skargą na rozstrzygnięcie organu odwoławczego bez uiszczenia należnej opłaty, zasadnie zostali wezwani do jej uregulowania w trybie art. 220 § 1 P.p.s.a. Jak wynika z akt sprawy, skarżący wyczerpali tok instancyjny w zakresie przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych – w obrocie prawnym pozostają następujące prawomocne rozstrzygnięcia w powyższym zakresie: postanowienie starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 7 stycznia 2021 r., I SPP/Wr 121/20, w odniesieniu do skarżącego K. W., w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy; postanowienie starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 7 stycznia 2021 r., I SPP/Wr 121/20, w odniesieniu do skarżącej B. W., w przedmiocie pozostawienia wniosku bez rozpoznania; postanowienie starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 1 grudnia 2021 r., I SPP/Wr 91/21, w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie prawa pomocy. Odpisy wszystkich ww. postanowień zostały odebrane przez skarżących.
W sprawie okolicznością bezsporną pozostaje, że korespondencja sądowa zawierająca wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia wzywającego do uregulowania zaległego wpisu od skargi została skarżącym doręczona 8 marca 2021 r. (k. 17 i 20 akt sądowych), co oznacza upływ ustawowego terminu do jego uiszczenia z końcem 15 marca 2021 r. Brakująca opłata nie została uzupełniona w zakreślonym ustawowo terminie (k. 23 akt sądowych), co stosownie do regulacji wskazanej na wstępie uzasadniało zastosowanie sankcji z art. 220 § 3 P.p.s.a.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.