Uzasadnienie
Postanowieniem z 24 października 2022 r., I SPP/Gl 105/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmówił J. L. przywrócenia terminu do wniesienia sprzeciwu w sprawie ze skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z 11 grudnia 2020 r., nr SKO/F/41.4/869/2020/12579, w przedmiocie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Sąd stwierdził, że wnioskodawca nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia sprzeciwu.
W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący wskazał, że nie rozumie tej decyzji sądu i nie zgadza się z nią, bowiem sprzeciw został wniesiony w terminie. Wniósł o wyeliminowanie zaskarżonego postanowienia z obiegu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie podlega uwzględnieniu.
Zgodnie z art. 86 § 1 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r. poz. 329 z późn. zm., dalej jako: "p.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie do art. 87 § 2 p.p.s.a., w piśmie z wnioskiem o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Z powyższego wynika, że konieczną i jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu stanowi brak winy po stronie podmiotu dokonującego czy zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w tej sprawie sąd pierwszej instancji nie uwzględnił wszystkich okoliczności, które mogłyby przemawiać za przywróceniem skarżącemu terminu do wniesienia sprzeciwu od postanowienia wydanego w przedmiocie prawa pomocy. W szczególności nie wziął pod uwagę okoliczności związanych z doręczeniem tego postanowienia skarżącemu, które mogą rzutować na ocenę przesłanki braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia sprzeciwu. Postanowienie to zostało skutecznie doręczone w trybie art. 73 § 1- 4 p.p.s.a., tj. poprzez dwukrotne awizowanie przesyłki. Kwestia ta jest bezsporna i nie podlega ocenie w niniejszej sprawie. W tej sprawie trzeba jednak zauważyć, że mimo upływu 14-dniowego terminu na odbiór przesyłki w placówce pocztowej, została ona faktycznie wydana skarżącemu. Jak wynika z pisma P. S.A. z 28 kwietnia 2022 r., wydanie to miało miejsce 4 kwietnia 2022 r., tj. w ostatnim dniu zalegania przesyłki w placówce pocztowej (k. 49 akt).
Błędne działanie placówki pocztowej mogło wzbudzić u skarżącego przekonanie, że w tej dacie doszło do dręczenia mu przedmiotowej przesyłki i od tej daty należało też liczyć termin do wniesienia sprzeciwu. Nieprawidłowe wydanie przez operatora pocztowego przesyłki po terminie nie może rodzić negatywnych skutków po stronie adresata przesyłki, który ma prawo działać w zaufaniu do operatora publicznego i przyjąć, że przesyłka została mu doręczona zgodnie z obowiązującymi przepisami. W zaistniałej sytuacji, skarżący miał prawo pozostawać w błędnym, aczkolwiek usprawiedliwionym przekonaniu, że dzień rzeczywistego wydania przesyłki stanowi zarazem dzień jej doręczenia, a tym samym, że termin do wniesienia sprzeciwu biegł od momentu rzeczywistego wydania tej przesyłki. Tych okoliczności sąd pierwszej instancji nie rozważył wydając zaskarżone postanowienie.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach.