Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 8 lutego 2024 r., sygn. akt I SAB/Lu 2/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie (dalej: WSA, Sąd pierwszej instancji) na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej: P.p.s.a.), odrzucił skargę B. S. (dalej: Skarżąca) na bezczynność Prezydenta Miasta L. (dalej: Prezydent) w przedmiocie bezczynności organu w sprawie podatku od nieruchomości za 2021 r.
W uzasadnieniu tego postanowienia Sąd pierwszej instancji wyjaśnił, że Przewodnicząca Wydziału I wezwała Skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł oraz do podania numeru PESEL, zakreślając termin 7 dni na wykonanie wezwania oraz wskazując rygor odrzucenia skargi. WSA podkreślił, że w wezwaniu zawarto pouczenie, że nieusunięcie braku formalnego skargi, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, spowoduje odrzucenie skargi. Sąd wskazał, że odpis zarządzenia z wezwaniem do usunięcia braków formalnych oraz wezwania do uiszczenia wpisu od skargi zostały doręczone Skarżącej w dniu 15 stycznia 2024 r. – przesyłkę odebrała osobiście. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd pierwszej instancji poinformował, że pomimo upływu zakreślonego, siedmiodniowego terminu, który dla Skarżącej upłynął w dniu 22 stycznia 2023 r., nie podała ona numeru PESEL, został natomiast uiszczony wpis od skargi.
Na powyższe postanowienie WSA, Skarżąca wniosła zażalenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 46 § 1 P.p.s.a. każde pismo procesowe, w tym skarga inicjująca postępowanie sądowoadministracyjne, winno czynić zadość podstawowym wymaganiom co do formy i treści, m.in. zgodnie z 46 § 2 pkt 1 lit. b) P.p.s.a. wskazywać numer PESEL, ilekroć stanowi pierwsze pismo w sprawie. W świetle uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 lipca 2023 r., sygn. akt II GPS 3/22, niezachowanie określonego w ww. przepisie wymogu jest brakiem formalnym, który winien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. niezależnie, czy numer ten znajduje się w aktach administracyjnych będących w dyspozycji sądu. Jeżeli we wniesionym przez stronę piśmie nie dochowano warunków formalnych, w myśl art. 49 § 1 P.p.s.a. przewodniczący wzywa stronę o ich uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Sankcję niezachowania wymogów w odniesieniu do skargi stanowi art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. przewidujący rygor odrzucenia środka zaskarżenia.
Mając na uwadze powyżej przytoczone regulacje prawne, stwierdzić należy, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Wobec braku wskazania numeru PESEL w treści środka zaskarżenia, Skarżąca zobowiązana była do jego przedłożenia w sprawie. Korespondencja sądowa zawierająca wezwanie do uzupełnienia braku została Skarżącej doręczona w dniu 15 stycznia 2024 r., co wynika z treści zwrotnego potwierdzenia odbioru. Brak nie został uzupełniony w zakreślonym terminie (okoliczność bezsporna w sprawie), co stosownie do regulacji wskazanej na wstępie uzasadniało zastosowanie przez Sąd pierwszej instancji sankcji odrzucenia skargi.
Skarżąca dla usprawiedliwienia niedokonania czynności procesowej w terminie powołała się na okoliczność, że w dniu 19 stycznia 2024 r., stawiła się w Sądzie w celu uzupełnienia skargi poprzez podanie numeru PESEL i dokonanie opłaty wpisu sądowego. W kancelarii Sądu Skarżąca przedłożyła uzupełnienie skargi datowane na dzień 19 stycznia 2024 r. i dokonała opłaty wpisu. Skarżąca nie zauważyła jednak, że pracownica kancelarii Sądu zwróciła jej wraz z pokwitowaniem opłaty, 4 egzemplarze pisma Skarżącej, nie przyjmując 2 egzemplarzy dla Sądu i nie potwierdzając złożenia ich na kopii dokumentów. Skarżąca tłumaczy, iż ma problemy z widzeniem i nie dopatrzyła się braku potwierdzenia i nieprzyjęcia pisma.
Jednak twierdzenie Skarżącej jest gołosłowne. Skarżąca nie uprawdopodobniła, że niedochowanie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi nastąpiło bez jej winy. Nie przedstawiła nawet zaświadczenia lekarskiego o problemach, jak to ujęła "z dobrym widzeniem". Niepoparte żadnym dowodem twierdzenie nie zasługuje na uwzględnienie.
W takiej sytuacji należy stwierdzić, że WSA prawidłowo odrzucił skargę.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.