Uzasadnienie
Zaskarżonym zarządzeniem z 13 marca 2024 r., sygn. akt I SA/Lu 167/24 Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wezwał W. K., (dalej "Skarżąca") do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, stosownie do § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 535; dalej: "rozporządzenie"). Sąd w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 12 marca 2024 r. wezwał również do usunięcia braków formalnych poprzez wskazanie numeru PESEL Skarżącej.
W dniu 27 marca 2024 r. Skarżąca wniosła zażalenie na przedmiotowe zarządzenie, wnosząc o włączenie akt sprawy I SPP/Lu 25/24 oraz akt wybranych spraw toczących się przed Sądem Rejonowym w Stalowej Woli.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie podlega oddaleniu.
Stosownie do art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. - Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (por. § 2). Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia stosownego wpisu sądowego w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, przy czym na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a. w przypadku, gdy rzeczony brak fiskalny dotyczy zażalenia, bezskuteczny upływ wyznaczonego stronie terminu powoduje odrzucenie środka zaskarżenia.
Kwestię wysokości wpisów sądowych w sprawach sądowoadministracyjnych regulują przepisy wykonawcze zawarte w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2193 ze zm., dalej: rozporządzenie), którego § 2 ust. 1 pkt 1 – będący podstawą wydania zarządzenia objętego zaskarżeniem – stanowi, iż wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym wynosi 100 zł. Z uwagi na fakt, iż skarżąca wniosła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie, wobec nieuiszczenia wpisu od skargi – co pozostaje okolicznością bezsporną w sprawie – zasadnie została wezwana do uregulowania należnej opłaty. Zaznaczyć przy tym należy, iż kwota wskazana w zaskarżonym zarządzeniu odpowiadała wysokości wpisu od skargi na postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym przewidzianego w § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia.
Bez wpływu dla oceny prawidłowości zarządzenia w przedmiocie wezwania skarżącej do uregulowania wpisu od zażalenia były argumenty dotyczące postępowania prowadzonego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie sygn. akt I SPP/Lu 25/24. Jak wynika z analizy akt sprawy, w niniejszym postępowaniu nie został złożony wniosek o przyznanie prawa pomocy, a co za tym idzie, akta sprawy I SPP/Lu 25/24 dotyczą przyznania prawa pomocy w zakresie innego postępowania.
W konsekwencji Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, iż zaskarżone zarządzenie w pełni odpowiada przepisom obowiązującego prawa zarówno co do zasady, jak również co do wysokości.
Nadto, stosownie do art. art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., pismo strony jeżeli jest pierwszym pismem w sprawie, powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, jeżeli jest obowiązana do jego posiadania albo posiada go, nie mając takiego obowiązku. Brak wskazania numeru PESEL w niniejszym przypadku stanowi brak formalny skargi. Nieuzupełnienie w terminie braków formalnych skargi skutkuje zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. jej odrzuceniem.
Naczelny Sąd Administracyjny mając na względzie ujawniony stan faktyczny, a także treść akt sądowych uznał, iż Sąd pierwszej instancji trafnie ocenił, iż braki formalne, jak i fiskalne skargi nie zostały uzupełnione w terminie.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 198 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji