Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 22 lipca 2020 r. sygn. akt I SA/Gd 484/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku (dalej: "WSA) odrzucił skargę W. K. (dalej: "Skarżący") w przedmiocie zawieszenia postępowania egzekucyjnego.
W uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia WSA wskazał, iż postanowieniem z dnia 22 lipca 2020 r. Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 oraz art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a."), odrzucił skargę, albowiem uznał, że Skarżący w zakreślonym terminie nie uzupełnił braków formalnych skargi tj. nie uiścił wpisu sądowego od skargi oraz nie podał nr pesel.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie, toteż jako niezasadne należało je oddalić.
Stosownie do art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (por. § 2). Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia stosownego wpisu sądowego w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, przy czym na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a. w przypadku, gdy rzeczony brak fiskalny dotyczy skargi, bezskuteczny upływ wyznaczonego stronie terminu powoduje odrzucenie środka zaskarżenia.
Odnosząc się do poprawności rozstrzygnięcia w przedmiocie odrzucenia skargi Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, iż zaskarżone postanowienie w pełni odpowiada prawu. Z uwagi na fakt, iż skarżący wystąpił ze skargą na rozstrzygnięcie organu odwoławczego bez uiszczenia należnej opłaty, zasadnie został wezwany do jej uregulowania w trybie art. 220 § 1 p.p.s.a.
Wyjaśnić przy tym należy, iż zażalenie nie zawiera jakiejkolwiek argumentacji skarżącego dotyczącej zasadności wydanego w sprawie zarządzenia, ograniczając się jedynie do stwierdzenia, iż skarżący nie przypomina sobie aby otrzymał pismo z sądu. Jak wynika z akt sprawy, korespondencja sądowa zawierająca zarządzenie wzywające do uregulowania zaległego wpisu od skargi została skarżącemu skutecznie doręczona, Zwrotne potwierdzenie odbioru korespondencji sądowej wskazuje w swej treści zawartość koperty - wezwanie do usunięcia braków formalnych. W judykaturze tutejszego Sądu jednoznacznie wskazuje się, iż miarodajnym i jedynym słusznym dokumentem, wykazującym m. in. datę odbioru korespondencji sądowej, jak również zawartość koperty, jest zwrotne potwierdzenie odbioru stanowiące dokument urzędowy. Z tej przyczyny należy odmówić wiarygodności i mocy dowodowej jakimkolwiek gołosłownym twierdzeniom i oświadczeniom skarżącego.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji