Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z 26 października 2023 r. odrzucił zażalenie S. K. (dalej: skarżący) z 4 stycznia 2021 r. na postanowienie tegoż sądu z 7 grudnia 2020 r. Odpis ww. orzeczenia, przesłany na adres skarżącego, z uwagi na nieobecność adresata, awizowano dwukrotnie, tj. w dniu 6 listopada 2023 r. (co wynika z adnotacji doręczyciela na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki) i w dniu 14 listopada 2023 r. (co ustalono na podstawie pisma P. S.A. z 15 grudnia 2023 r. w ramach postępowania w trybie skargowym). Zawiadomienie o pozostawieniu przesyłki we właściwym urzędzie pocztowym umieszczano w oddawczej skrzynce pocztowej adresata. Skarżący odebrał przesyłkę sądową w placówce pocztowej w dniu 21 listopada 2023 r., co potwierdził własnoręcznym podpisem.
W piśmie procesowym wniesionym do sądu w dniu 28 listopada 2023 r. za pośrednictwem platformy e-PUAP skarżący zawarł zażalenie na postanowienie sądu z 26 października 2023 r.
Postanowieniem z 8 stycznia 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił zażalenie skarżącego na ww. postanowienie. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia sąd pierwszej instancji wskazał, że w sprawie został spełniony wymóg dwukrotnego awizowania przesyłki sądowej zawierającej odpis postanowienia z 26 października 2023 r. Zgodnie z treścią art. 73 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.
z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej p.p.s.a.) czternastodniowy termin do odbioru przesyłki, rozpoczął swój bieg w dniu 6 listopada 2023 r., tj. w dniu pozostawienia w placówce pocztowej wskazanej przesyłki. Skutek doręczenia tej przesyłki nastąpił zatem w dniu 20 listopada 2023 r. Bez znaczenia pozostaje fakt wydania przesyłki w dniu następnym, tj. 21 listopada 2023 r. Odebranie pisma po upływie terminu, z którym wiąże się domniemanie doręczenia, nie zmienia skutków procesowych zaistniałego domniemania. Sąd pierwszej instancji wskazał, że nie ma wątpliwości, iż termin do wniesienia zażalenia upłynął skarżącemu z dniem 27 listopada 2023 r., skarżący wniósł zażalenie za pośrednictwem platformy e-PUAP w dniu 28 listopada 2023 r., a zatem już po upływie ustawowego terminu. Wobec powyższego zażalenie wniesione po terminie, musiało zostać odrzucone zgodnie z art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.
Skarżący w piśmie z 7 lutego 2024 r. drogą elektroniczną (e-PUAP) wniósł zażalenie na powyższe rozstrzygnięcie do Naczelnego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem WSA w Gliwicach.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw, dlatego podlega oddaleniu.
Zgodnie z art. 194 § 1 zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia wymienione w katalogu zawartym w tym przepisie. Z kolei z odesłania zawartego w art. 197 § 2 p.p.s.a., wynika że do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej.
W myśl art. 178 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, sąd pierwszej instancji prawidłowo wskazał, że czternastodniowy termin (określony w art. 73 p.p.s.a.) do odbioru przesyłki, rozpoczął swój bieg w dniu 6 listopada 2023 r., tj. w dniu pozostawienia w placówce pocztowej wskazanej przesyłki. Skutek doręczenia tej przesyłki nastąpił zatem w dniu 20 listopada 2023 r. Bez znaczenia w sprawie pozostaje fakt wydania przesyłki w dniu następnym, tj. 21 listopada 2023 r. Skarżący wniósł zażalenie za pośrednictwem platformy e-PUAP w dniu 28 listopada 2023 r., a zatem już po upływie ustawowego terminu.
W związku z powyższym należy stwierdzić, iż sąd pierwszej instancji prawidłowo ustalił, że zażalenie zostało wniesione po terminie, co skutkowało jego odrzuceniem. Zatem zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, a wniesione zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw.
z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.