Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 21 lutego 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm. - p.p.s.a.), odrzucił skargę skarżącego na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 26 marca 2021 r. w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. Mimo prawidłowego wezwania skarżący nie uiścił wymaganego wpisu, zatem zasadne było odrzucenie skargi.
Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie, domagając się jego uchylenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 214 § 1 p.p.s.a. jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie. Natomiast norma art. 220 § 1 p.p.s.a. stanowi, że sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W takim przypadku przewodniczący obowiązany jest wezwać wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.).
Należy wskazać, że możliwość odrzucenia skargi na podstawie wyżej powołanego przepisu zaistnieje dopiero wtedy, gdy skarżący nie zastosuje się do wezwania do uiszczenia wpisu sądowego, pod warunkiem że takie wezwanie zostanie do niego skierowane. Stosownie do treści art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami wszczynającymi postępowanie przed sądem administracyjnym są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (art. 230 § 2 p.p.s.a.).
W rozpoznawanej sprawie zasadnie Sąd pierwszej instancji ustalił, że skarżący został w prawidłowy sposób wezwany do usunięcia braku fiskalnego skargi. Przesyłka pocztowa zawierająca m. in. odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego została mu doręczona w prawidłowy sposób w dniu 27 lipca 2021 r. (wtorek). Przewidziany przez prawo termin na uiszczenie wpisu od skargi upływał z dniem 3 sierpnia 2021 r. W tym terminie skarżący wniósł zażalenie, kwestionując tym samym zarządzenie Przewodniczącego Wydziału o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 4 października 2021 r. sygn. akt III FZ 613/21 oddalił zażalenie skarżącego. Z tym dniem zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I z dnia 17 czerwca 2021 r. uzyskało walor prawomocności.
W konsekwencji Zastępca Przewodniczącego Wydziału I w dniu 16 grudnia 2021 r. zarządził wezwanie skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 17 czerwca 2021 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, w terminie 7 dni. Pismo sądowe z dnia 3 stycznia 2022 r., wystosowane w wykonaniu ww. zarządzenia, zostało doręczone skarżącemu w dniu 24 stycznia 2022 r. (poniedziałek). W terminie do dnia 31 stycznia 2022 r. skarżący nie uiścił wpisu sądowego. W piśmie z dnia 31 stycznia 2022 r. przedstawił natomiast wniosek o zwolnienie od wpisu sądowego w kwocie 100,00 zł. Jak zasadnie ustalił Sąd pierwszej instancji złożony przez skarżącego wniosek o prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych nie mógł wywrzeć skutku w postaci przerwania biegu terminu przewidzianego na uiszczenie wpisu sądowego, ponieważ został złożony w terminie zakreślonym w wezwaniu do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu.
Wobec nieuiszczenia wpisu sądowego zasadnie Sąd pierwszej instancji zastosował art. 220 § 3 p.p.s.a. i odrzucił skargę.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.