Uzasadnienie
W dniu 26 kwietnia 2022 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła, złożona za pośrednictwem organu skarga J.W. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 17 marca 2022r. w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego.
W wykonaniu zarządzeń Przewodniczącego Wydziału z dnia 27 kwietnia 2022 r. strona skarżąca została wezwana do usunięcia braków skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez uiszczenie wpisu sądowego od skargi, podpisanie skargi lub nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi oraz wskazanie numeru PESEL. Jak wynika ze zwrotnych potwierdzeń odbioru, przedmiotowe wezwania skarżący odebrał osobiście w dniu 24 maja 2022 r.
Postanowieniem z dnia 29 czerwca 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę z uwagi nieuzupełnienie wskazanych braków formalnych oraz nieuiszczenie wpisu.
Strona skarżąca wniosła zażalenie na powyższe rozstrzygnięcie
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zażalenie, jako pozbawione usprawiedliwionych podstaw, podlegało oddaleniu.
Stosownie do art. 230 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej: p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (§ 2). W myśl art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia stosownego wpisu sądowego w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, przy czym na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a. w przypadku, gdy rzeczony brak fiskalny dotyczy skargi, bezskuteczny upływ wyznaczonego stronie terminu powoduje odrzucenie środka zaskarżenia.
Jednocześnie, po myśli art. 46 § 1 p.p.s.a. każde pismo procesowe, w tym skarga inicjująca postępowanie sądowoadministracyne, winno czynić zadość podstawowym wymaganiom co do formy i treści, w tym zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (pkt 4), a nadto zgodnie z 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. wskazywać numer PESEL, ilekroć stanowi pierwsze pismo w sprawie. Jednocześnie, w przypadku gdy pismo strony, jak w niniejszej sprawie, jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym (art. 46§ 2a P.p.s.a.).
Jeżeli we wniesionym przez stronę piśmie nie dochowano warunków formalnych, w myśl art. 49 § 1 p.p.s.a. przewodniczący wzywa stronę o ich uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Sankcję niezachowania ww. wymogów w odniesieniu do skargi statuuje art. art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. przewidujący rygor odrzucenia środka zaskarżenia.
Odnosząc się do poprawności rozstrzygnięcia w przedmiocie odrzucenia skargi, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu.
Słusznie bowiem stwierdzono w zaskarżonym postanowieniu, że w rozpoznawanej sprawie skarga została przesłana w formie dokumentu elektronicznego, jednakże nie została podpisana kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Z uwagi na powyższe, konieczne było późniejsze opatrzenie pisma własnoręcznym podpisem, bowiem tylko taki podpis spełnia wymagania wynikające z art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. lub nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi. Brak podpisu jest brakiem formalnym skargi, który uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu. Wobec powyższego skarżący został wezwany do podpisania skargi lub nadesłania podpisanego egzemplarza skargi, wniesionej za pośrednictwem organu drogą elektroniczną. Skarżący, pomimo prawidłowego doręczenia, wezwanie Sądu pierwszej instancji pozostawił bez odpowiedzi.
W tym stanie rzeczy Sąd pierwszej instancji zasadnie odrzucił skargę.
Mając na uwadze powyżej przedstawioną argumentację Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.