Uzasadnienie
J. M. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 1 października 2019 r. w przedmiocie zarzutów dotyczących prowadzonego postępowania egzekucyjnego.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 18 listopada 2019 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi przez podanie numeru PESEL oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od doręczenia zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.
Z powodu nieobecności adresata przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została awizowana dwukrotnie: po raz pierwszy w dniu 25 listopada 2019 r. i po raz drugi w dniu 3 grudnia 2019 r. Następnie przesyłka ta została zwrócona do nadawcy w dniu 11 grudnia 2019 r.
Termin wyznaczony do usunięcia braku formalnego skargi oraz uiszczenia wpisu sądowego upłynął bezskutecznie w dniu 16 grudnia 2019 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 27 stycznia 2020 r. odrzucił skargę.
Skarżący wniósł zażalenie na powyższe rozstrzygnięcie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie jest zasadne.
Z uwagi na treść art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) sąd nie może podjąć żadnej czynności na skutek pisma, które nie zostało należycie opłacone.
W niniejszej sprawie wpis od skargi wynosił 100 zł i bez wątpienia nie został uiszczony. Skarżący nie neguje tego w treści zażalenia.
Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Podkreślić należy, że przytoczone wyżej przepisy mają charakter bezwzględnie obowiązujący. Oznacza to, że w przypadku stwierdzenia przez sąd braku wpisu od skargi - pomimo prawidłowego wezwania - sąd ten jest zobowiązany skargę odrzucić.
Wbrew twierdzeniom przedstawionym w zażaleniu, istnieją podstawy prawne i faktyczne do odrzucenia skargi skarżącego. Gołosłowne oświadczenie Skarżącego o braku otrzymania awiza nie może bowiem podważać domniemania prawidłowości doręczenia zastępczego udokumentowanego stosownymi adnotacjami na kopercie oraz zwrotnym potwierdzeniu odbioru awizowanej przesyłki. Ponadto należy zauważyć, że Skarżący nie wszczął w zaistniałej sytuacji postępowania reklamacyjnego przewidzianego w przepisach prawa pocztowego.
Zarządzenie o wezwaniu do uzupełnienia braku formalnego skargi oraz uiszczenia wpisu sądowego, wraz z pouczeniem o skutkach niezastosowania się do wezwania, zostało skutecznie doręczone stronie skarżące w dniu 9 grudnia 2019 r., a więc z upływem ostatniego dnia 14-dniowego okresu pozostawienia pisma w placówce pocztowej, liczonego od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej (art. 73 § 4 ww. ustawy). Termin do uzupełnienia wskazanego braku skargi, wyznaczony w wezwaniu pod rygorem jej odrzucenia, upłynął bezskutecznie z dniem 16 grudnia 2019 r.
Trudno odnieść się natomiast do twierdzenia, iż rozstrzygnięcie jest niezgodne z literą i duchem prawa – prawo do sądu nie ma charakteru nieograniczonego, zaś uzależnianie możliwości korzystania z sądowej kontroli postanowień organów administracji od uiszczenia stosownego wpisu pozostaje w zgodzie z tym uprawnieniem.
Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że w rozpoznawanej sprawie Sąd pierwszej instancji zasadnie odrzucił skargę, gdyż mimo wezwania Sądu nie została ona opłacona.
Dlatego też, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny zażalenie oddalił.