Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 5 października 2020 r., I SA/Gd 350/20, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku (dalej: "WSA") odrzucił skargę P. [...] Spółki z o.o. z siedzibą w G. (dalej: "Skarżąca") na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku w przedmiocie skargi na czynność egzekucyjną. Podstawą powyższego orzeczenia był art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, ze zm., dalej: "p.p.s.a.").
W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia WSA wskazał, iż z akt sądowych sprawy wynika, że zarządzenie o uiszczeniu wpisu sądowego Przewodniczącego Wydziału WSA z dnia 3 września 2020 r. o wezwaniu do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 17 kwietnia 2020 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zawierało prawidłowe pouczenie o skutkach niezastosowania się do wezwania w wyznaczonym terminie. Powyższe zarządzenie zostało skutecznie doręczone Skarżącej w dniu 16 września 2020 r. na adres doręczeń wskazany w skardze.
W zażaleniu na powyższe postanowienie Skarżąca zażądała uchylenia postanowienia i udzielenia prawa pomocy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie i podlega oddaleniu.
Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga. W myśl art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Skoro zatem Skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi i obowiązku tego nie dopełniła, będąc jednocześnie poinformowana, jakie skutki wynikają z niedopełnienia tego obowiązku, to WSA obowiązany był skargę tę odrzucić. Okoliczność, że Skarżącej nie zostało przyznane prawo pomocy, oznacza, że ciąży na niej obowiązek uiszczenia wpisu od skargi, a uchybienie temu obowiązkowi prowadzi do odrzucenia tej skargi. Wniosek Skarżącej o przyznanie prawa pomocy został prawomocnie rozstrzygnięty zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 23 lipca 2020 r.
Odnosząc się do powtórnego wniosku Skarżącej o przyznanie jej prawa pomocy należy wskazać, iż wystąpienie przez stronę postępowania sądowoadministracyjnego po doręczeniu jej wezwania do uiszczenia opłat sądowych, nawet przed upływem siedmiodniowego terminu do ich zapłacenia, z ponownym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, nie przerywa biegu terminu do uiszczenia wpisu. Dlatego też ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony w sytuacji, gdy WSA ocenił, że Skarżąca nie spełnia przesłanek zwolnienia go z obowiązku ponoszenia kosztów postępowania, nie ma wpływu na bieg terminu do uiszczenia wpisu, wskazanego przez WSA w wezwaniu do dokonania tej czynności oraz nie chroni Skarżącej przed skutkami niezastosowania się do treści wezwania we wskazanym przez WSA terminie (postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 10 maja 2010 r., sygn. akt II FZ 115/10 i z dnia 20 października 2010 r., sygn. akt II FZ 527/10, publ.
CBOSA). Skoro zatem należny wpis od skargi, mimo wezwania, nie został przez Skarżącą uiszczony w wyznaczonym przez WSA terminie, co jest okolicznością bezsporną, to WSA zasadnie postanowił o odrzuceniu skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.
Z tych wszystkich względów Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.