Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z 17 grudnia 2020 r., sygn. akt I SA/Gd 628/20, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę A. B. (dalej: skarżący) na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z 19 czerwca 2020 r. w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych, w uzasadnieniu orzeczenia jako podstawę prawną rozstrzygnięcia podając art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. - Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.).
Przedstawiając stan faktyczny sprawy, sąd pierwszej instancji wskazał, iż pismem z 3 lipca 2020 r. skarżący wniósł skargę na postanowienie organu odwoławczego bez uiszczenia wymaganej opłaty. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 25 listopada 2020 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka polecona zawierająca wezwanie została doręczona stronie 2 grudnia 2020 r. Na podstawie rejestru dochodów budżetowych oraz kwitariusza ustalono, że skarżący nie uiścił wymaganej opłaty.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd pierwszej instancji wyjaśnił, iż wobec doręczenia wezwania 2 grudnia 2020 r. termin do uiszczenia należnego wpisu upływał skarżącemu 9 grudnia 2020 r. Skoro w zakreślonym terminie strona nie uzupełniła braku fiskalnego skargi, sąd zobligowany był do odrzucenia środka zaskarżenia na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zwrócił uwagę, iż wezwanie zawierało szczegółowe pouczenie co do terminu i sposobu wypełnienia obowiązku nałożonego na skarżącego, a także skutku jego niedochowania.
Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem, pismem z 3 stycznia 2021 r. skarżący zaskarżył postanowienie Sądu pierwszej instancji, wnosząc o jego uchylenie w całości.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.
Stosownie do art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (por. § 2). W myśl art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia stosownego wpisu sądowego w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, przy czym na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a. w przypadku, gdy rzeczony brak fiskalny dotyczy skargi, bezskuteczny upływ wyznaczonego stronie terminu powoduje odrzucenie środka zaskarżenia.
Odnosząc się do poprawności rozstrzygnięcia w przedmiocie odrzucenia skargi Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, iż zaskarżone postanowienie w pełni odpowiada prawu. Z uwagi na fakt, iż skarżący wystąpił ze skargą na rozstrzygnięcie organu odwoławczego bez uiszczenia należnej opłaty, zasadnie został wezwany do jej uregulowania w trybie art. 220 § 1 p.p.s.a. W sprawie okolicznością bezsporną pozostaje, iż korespondencja sądowa zawierająca wezwanie do uregulowania zaległego wpisu od skargi została skarżącemu doręczona 2 grudnia 2020 r., co oznacza upływ ustawowego terminu do jego uiszczenia z końcem 9 grudnia 2020 r. Brakująca opłata nie została uzupełniona w zakreślonym ustawowo terminie, co stosownie do regulacji wskazanej na wstępie uzasadniało zastosowanie sankcji z art. 220 § 3 p.p.s.a.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.