Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim odrzucił skargę I. S. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Zielonej Górze w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego.
Sąd wskazał, że pełnomocnika skarżącej wezwano do usunięcia braków formalnych skargi przez: własnoręczne podpisanie skargi bądź nadesłanie podpisanego odpisu skargi, przedłożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz podanie numeru PESEL skarżącej. Jednocześnie – odrębnym pismem - wezwano pełnomocnika skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłkę zawierającą oba wymienione wezwania doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 6.11.2020 r. W zakreślonym terminie uzupełniono braki formalne skargi, ale nie uiszczono od niej wpisu, wobec czego skargę odrzucono na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, dalej: P.p.s.a.).
W zażaleniu na to postanowienie zarzucono że przesyłka sądowa nie zawierała wezwania do uiszczenia wpisu, a jedynie wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi, wobec czego brak było podstaw do odrzucenia skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie jest zasadne.
Akta sprawy (k.
19) zawierają potwierdzenie doręczenia pełnomocnikowi skarżącej pisma sądowego, zawierającego: wezwanie do uiszczenia wpisu (dosłownie: "1. Odpis zarz o wpis sąd"), wezwanie do uzupełninia braków formalnych skargi, kserokopię skargi, odpis odpowiedzi na skargę. Jak wynika z adnotacji na zwrotnym potwierdzeniu odbioru wezwanie to odebrał osobiście pełnomocnik skarżącej. Twierdzenie, że wezwania do uiszczenia wpisu nie doręczono, nie jest więc prawdziwe, bo przeczy temu treść dokumentu. Domniemania, że dokument ten stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo zaświadczone, nie może obalić samo oświadczenie pełnomocnika skarżącej – zwłaszcza, że twierdzenie, iż w kopercie znajdowało się tyko wezwanie do uzupełnienie braków formalnych, a brak w nim było wezwania do uiszczenia wpisu od skargi, pomija treść cytowanej adnotacji – gdyby przesyłka rzeczywiście nie zawierała wezwania do uiszczenia wpisu, sama ta adnotacja winna skłonić pełnomocnika do podjęcia starań o wyjaśnienie wątpliwości co do zakresu wezwania. Skoro jednak prawdziwości dokumentu potwierdzenia doręczenia skutecznie nie zakwestionowano i jednocześnie wpisu od skargi nie uiszczono, zasadność odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. nie budzi wątpliwości.
Nie znajdując więc podstaw do uwzględnienia zażalenia Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a. zażalenie skarżącej oddalił.