Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 18 lutego 2020 r., sygn. akt I SA/Po 54/20, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu (dalej: WSA) odrzucił skargę D. O.(dalej: Skarżąca) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lesznie w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowych z tytułu podatku od nieruchomości oraz podatku rolnego. Podstawą postanowienia był art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, ze zm., dalej: "p.p.s.a.").
Z przedstawionego przez WSA stanu faktycznego wynikało, że Skarżąca wniosła skargę po upływnie 30-dniowego terminu do jej wniesienia. Termin został przekroczony o jeden dzień.
W zażaleniu na niniejsze postanowienie Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Wskazać należy, że w art. 86 i następnych p.p.s.a. prawodawca przewidział możliwość przywrócenia uchybionego terminu, określając jednocześnie przesłanki, których istnienie pozwala na przywrócenie terminu oraz przesłanki, których istnienie czyni przywrócenie terminu niedopuszczalnym. W świetle art. 86 i 87 p.p.s.a. warunkiem przywrócenia uchybionego terminu do dokonania określonej czynności jest spełnienie łącznie następujących przesłanek: złożenie przez stronę wniosku o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od ustania przeszkody, która uniemożliwiła dochowanie terminu, jednoczesne dokonanie czynności, której w zakreślonym terminie nie dokonano, uprawdopodobnienie, iż uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony oraz powstanie w wyniku uchybienia ujemnych dla strony skutków procesowych. Kryterium braku winy, stanowiące przesłankę zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej.
Uchybienie terminu jest niezawinione wówczas, gdy nawet przy dołożeniu najwyższej staranności strona nie mogła w terminie dopełnić czynności procesowej, a brak winy w uchybieniu terminu można uznać tylko wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Strona musi, więc uwiarygodnić swą staranność, jak również fakt, że przeszkoda, która spowodowała niedotrzymanie terminu, była od niej niezależna. Zatem przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa.
Oceniając zaskarżone postanowienie w świetle przywołanych wyżej przesłanek Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż WSA nieprawidłowo odrzucił skargę Skarżącej. Skarżąca bowiem w zażaleniu do Naczelnego Sądu Administracyjnego okoliczności uprawdopodabniające na brak winy, w uchybieniu terminowi do złożenia skargi do WSA. Potwierdzeniem w tym zakresie jest dołączona do zażalenia dokumentacja medyczna Skarżącej (k. 22 akt sądowych).
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.