Uzasadnienie
Postanowieniem z 30 listopada 2022 r., sygn. akt III SA/Wa 990/19, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie H.S. (dalej: "Skarżący", "Strona") na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 października 2019 r., sygn. akt III SA/Wa 990/19 w przedmiocie odrzucenia zażalenia na postanowienie z 25 września 2019 r. w sprawie ze skargi Skarżącego na czynności Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie w postaci doręczeń pism za pośrednictwem poczty w postępowaniu dotyczącym odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego W. – U. z dnia 28 listopada 2018r. w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności za zaległości spółki
Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału III z 9 listopada 2022 r. Skarżący został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z 15 lipca 2022 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w kwocie 100 zł. Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego 22 listopada 2022 r. Wpis nie został uiszczony, w związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie ww postanowieniem na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329; dalej; p.p.s.a.) odrzucił zażalenie.
Na powyższe postanowienie Skarżący wniósł zażalenie. Strona zarzuciła naruszenie art. 58 § 1 pkt 1, art. 173 i art. 178, art. 3 p.p.s.a
Naczelny Sąd Administracyjny, zważył co następuje
Zażalenie podlega oddaleniu.
Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata (w tym przypadku wpis). W razie nieopłacenia skargi wzywa się wnoszącego, aby uiścił należny wpis, a niewykonanie tego wezwania w terminie skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a zgodnie z którym, skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie przewodniczący prawidłowo wezwał stronę do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu sądowego od wniesionej skargi, pod rygorem jej odrzucenia. Skarżący został zatem pouczony o skutkach nieuiszczenia wpisu.
Z treści art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. wynika, że od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Jednym z tego rodzaju pism jest skarga. Strona skarżąca ma zatem obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od każdej wnoszonej skargi, chyba że z obowiązku tego została zwolniona na mocy przepisu prawa (art. 239 § 1 pkt 1-3 p.p.s.a.), bądź postanowienia przyznającego jej prawo pomocy w tym zakresie (art. 239 pkt 4 p.p.s.a.).
Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, Sąd pierwszej instancji prawidłowo wezwał zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z dnia 9 listopada 2022 r. stronę skarżącą do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia z 15 lipca 2022 r. w sprawie uiszczenia wpisu. Zważając na to, że Skarżący nie został zwolniony z obowiązku uiszczenia wpisu sądowego – wnioski o prawo pomocy zostały zarządzeniem pozostawione bez rozpoznania – miał on obowiązek ten wpis uiścić. Zgodnie z datą na potwierdzeniu odbioru, odpis powyższego zarządzenia został Skarżącemu skutecznie doręczony w dniu 22 listopada 2022 r. Termin na uiszczenie wpisu upływał wraz z dniem 29 listopada 2022 r. Skarżący wpisu nie opłacił.
Podkreślenia wymaga fakt, że Skarżący kilkukrotnie składał wniosek o zwolnienie z kosztów sądowych, jednak nigdy nie złożył wypełnionego formularza PPF i nie przekazał dokumentów i informacji o które był wzywany. Zgodnie z art. 257 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu, lub którego strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. W związku z powyższym wnioski Skarżącego nie mogły zostać rozpoznane merytorycznie i Skarżącemu nie mogło zostać przyznane prawo pomocy.
Skutkiem niewykonania w terminie lub nieprawidłowego wykonania wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi jest jej odrzucenie. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że prawidłowo Sąd pierwszej instancji odrzucił zażalenie.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.