Uzasadnienie
Zarządzeniem z 19 września 2022 r., sygn. akt I SA/Kr 1031/22, Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wezwał L. S. i S. S. do solidarnego uiszczenia brakującego wpisu od skargi uprzednio złożonej w sprawie, w terminie 7 dni od otrzymania odpisu zarządzenia.
W reakcji na powyższe pismem z 10 października 2022 r., uzupełnionym pismem z 23 listopada 2022 r., skarżący złożyli zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału, w uzasadnieniu wskazując, że skarga wniesiona w sprawie nie dotyczy wysokości opłat podatkowych, lecz jedynie wspólnej cechy charakteryzującej różne lata podatkowe objęte badaniem, a mianowicie naliczanie podatków wstecz. W ocenie skarżących, skoro skarga dotyczy jednego problemu prawnego wspólnego dla wszystkich spraw, nie powinni być zobowiązani do ponoszenia kilku opłat.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.
Stosownie do art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 259 ze zm., dalej: p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (por. § 2). Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W razie braku odnotowania wpisu przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do jego uiszczenia w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, przy czym na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a. w przypadku, gdy rzeczony brak fiskalny dotyczy skargi, bezskuteczny upływ wyznaczonego stronie terminu powoduje odrzucenie środka zaskarżenia.
Kwestię wysokości wpisów sądowych w sprawach sądowoadministracyjnych regulują przepisy wykonawcze zawarte w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2021 r. poz. 535, dalej: rozporządzenie), którego § 2 pkt 5 - będący podstawą wydania zarządzenia objętego zaskarżeniem - stanowi, że w sprawach skarg dotyczących postanowienia lub decyzji wydanych w trybie wznowienia postępowania administracyjnego, stwierdzenia nieważności, uchylenia lub zmiany albo wygaśnięcia aktu, bez względu na przedmiot sprawy wpis stały wynosi 200 zł.
Z uwagi na fakt, że skarżący wystąpili ze skargą na decyzję organu odwoławczego bez wymaganego wpisu - co pozostaje okolicznością bezsporną w sprawie - zasadnie zostali wezwani do uregulowania opłaty. Kwota wskazana w zaskarżonym zarządzeniu odpowiada wysokości wpisu należnego od skargi na decyzję organu podatkowego przewidzianego w § 2 pkt 5 rozporządzenia.
Bez wpływu dla oceny prawidłowości zarządzenia w przedmiocie wezwania do uregulowania wpisu pozostawały argumenty dotyczące jednolitości spraw poddanych rozstrzygnięciu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. W myśl art. 57 § 3 p.p.s.a., jeżeli w jednym piśmie zaskarżono więcej niż jeden akt lub czynność albo bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, przewodniczący zarządza rozdzielenie tych skarg. Decyzje wymiarowe w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za poszczególne lata podatkowe - za rok 2018 r. w ramach postępowania prowadzonego na poziomie sądowoadministracyjnym pod sygn. I SA/Kr 1031/22, za rok 2019 w ramach postępowania prowadzonego na poziomie sądowoadministracyjnym pod sygn. I SA/Kr 1032/22 oraz za rok 2020 w ramach postępowania prowadzonego na poziomie sądowoadministracyjnym pod sygn. I SA/Kr 1033/22 - są osobnymi aktami w rozumieniu powołanego przepisu i podlegają osobnemu zaskarżeniu, co też miało miejsce w rozpoznawanej sprawie (skarżący wywiedli 3 skargi na 3 odrębne decyzje podatkowe i każda ze spraw została odrębnie zarejestrowana).
Połączenie spraw ze skarg na powyższe decyzje do wspólnego rozpoznania mogłoby ewentualnie nastąpić wyłącznie fakultatywnie w trybie art. 111 § 2 p.p.s.a., co jednakże pozostaje w wyłącznej gestii sądu administracyjnego, będąc jego uprawnieniem, nie zaś obowiązkiem. Wspomniane rozwiązanie procesowe ma charakter czynności organizacyjnej, realizującej postulaty ergonomiki procesowej, niemniej nie prowadzi do powstania nowej sprawy. Decyzja w zakresie połączenia kilku oddzielnych spraw w celu ich łącznego rozpoznania lub także rozstrzygnięcia nie pozbawia ich cechy odrębności, nie zmienia samodzielnego charakteru, a ostatecznie nie rzutuje na możliwość zmniejszenia obciążenia finansowego strony poprzez pobranie wpisu od skargi w wysokości odpowiadającej zaskarżeniu decyzji rozstrzygającej tylko jedną sprawę. Także wyrok wydany po połączeniu spraw do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia, jest jednym wyrokiem wyłącznie w ujęciu formy orzeczenia w rozumieniu art. 132 p.p.s.a. (aspekt formalny), zawierając w wymiarze materialnoprawnym oddzielne rozstrzygnięcia co do każdej z połączonych spraw (skarg).
Strona skarżąca ma obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od każdej wnoszonej skargi, chyba że z obowiązku fiskalnego została zwolniona na mocy przepisu prawa (art. 239 § 1 pkt 1-3 p.p.s.a.) bądź postanowienia przyznającego jej prawo pomocy w zakresie kosztów (art. 239 pkt 4 p.p.s.a.).
W konsekwencji Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że zaskarżone zarządzenie w pełni odpowiada przepisom obowiązującego prawa co do zasady i co do wysokości. Bez wpływu dla przyjętej oceny pozostaje argumentacja zażalenia odnosząca się do merytorycznego sporu co do wysokości i zasadności nałożenia daniny publicznej.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 w zw. z art. 198 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.