Uzasadnienie
Postanowieniem z 9 lutego 2023 r., sygn. akt I SA/Gd 149/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku (dalej: "WSA") odrzucił zażalenie K. K. (dalej: "Skarżący") na postanowienie tego Sądu z dnia 12 grudnia 2022 r., sygn. akt I SA/Gd 149/22 w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej Skarżącego od wyroku WSA z dnia 14 czerwca 2022 r., sygn. akt I SA/Gd 149/22. Z uzasadnienia postanowienia wynikało, że pomimo ustawowego "przymusu adwokacko-radcowskiego", Skarżący wniósł zażalenie samodzielnie, chociaż nie należy do kręgu osób wymienionych w art. 175 § 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329 z późn. zm., dalej jako: "p.p.s.a."). WSA podkreślił, że obowiązek ustanowiony w art. 194 § 4 p.p.s.a. ma charakter bezwzględny, co oznacza, że żadne szczególne okoliczności nie uprawniają strony do osobistego sporządzenia zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną.
Na powyższe postanowienie Skarżący wniósł zażalenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 194 § 4 p.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, winien sporządzić adwokat lub radca prawny. Powyższego wymogu nie stosuje się, jeżeli takie zażalenie sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli zażalenie takie wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 194 § 4 p.p.s.a.).
Ponadto w sprawach wskazanych w art. 175 § 3 p.p.s.a. zażalenie może sporządzić także doradca podatkowy i rzecznik patentowy. Niezachowanie przymusu adwokacko-radcowskiego w odniesieniu do zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej czyni wniesienie takiego zażalenia niedopuszczalnym z innych przyczyn w rozumieniu art. 178 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.
Obowiązek ustanowiony w art. 194 § 4 p.p.s.a. ma charakter bezwzględny i nie może podlegać wyłączeniu z uwagi na jakiekolwiek szczególne okoliczności występujące po stronie strony Skarżącej. Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego niezachowanie przymusu adwokacko-radcowskiego w odniesieniu do zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, o którym mowa w art. 194 § 4 p.p.s.a., stanowi brak niepodlegający uzupełnieniu w trybie art. 49 p.p.s.a. (por. postanowienia NSA: z 20 marca 2012 r., I OZ 169/12; z 8 grudnia 2004 r., OZ 713/04; z 2 października 2012 r., II OZ 832/12; z dnia 30 czerwca 2011 r., II FZ 318/11, publik. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl/).
Jak wynika z analizy akt sprawy postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej z pouczeniem o trybie i terminie wniesienia zażalenia zostało Skarżącemu doręczone 22 lutego 2023 r. (potwierdzenie odbioru k. 235). Skarżący zaś, mimo prawidłowego pouczenia, zażalenie sporządził samodzielnie, pomimo, że nie jest profesjonalnym pełnomocnikiem, o którym mowa w art. 175 p.p.s.a. Prawidłowo zatem WSA odrzucił zażalenie na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji