Uzasadnienie
Postanowieniem z 9 maja 2024 r., sygn. akt I SA/Łd 41/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi D. A. (dalej: "Skarżąca") na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi (dalej jako: "Organ") z 26 października 2023 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania.
Skarżąca pismem z 4 czerwca 2024 r. złożyła zażalenie na ww. postanowienie, zawierające braki formalne w postaci nieopłacenia wpisu od zażalenia.
Zarządzeniem z 10 czerwca 2024 r., Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wezwał Skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w kwocie 100 zł, stosownie do art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 z późn. zm; dalej: "p.p.s.a.") w związku z § 2 ust. 1 pkt 7 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 535; dalej: "rozporządzenie").
Pismem z 4 lipca 2023 r. Skarżąca wniosła zażalenie na przedmiotowe zarządzenie, wnosząc o:
- - zwolnienie jej z nałożonego na nią obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia, wobec niemożności obciążania Skarżącej konsekwencjami rażącego naruszenia prawa zarówno przez organy samorządowe, a co bardziej bulwersujące przez sądy administracyjne obu instancji, które zupełnie ignorowały zarzuty Skarżącej,
- - zobowiązanie sądu pierwszej instancji do podjęcia czynności w celu nie tylko wstrzymania wykonalności postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 26 października 2023 r., nr SKO 4140.599.2023 w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania, ale przede wszystkim uchylenia zaskarżonego postanowienia jak i ustalenia zobowiązania w podatku od nieruchomości za wskazane lata podatkowe zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa oraz stanem faktycznym uniemożliwiającym opodatkowanie budynku w budowie z wygaśniętym pozwoleniem na budowę, co byłoby wskazane ze wzgląd na autorytet sądowo administracyjnego wymiaru sprawiedliwości.
W związku z wniesionym zażaleniem Skarżąca wniosła również o dopuszczenie dowodów z załączonych do zażalenia dokumentów oraz ich uwzględnienie przy rozpoznawaniu zażalenia, gdyż zawarta w nich treść jak i postępowanie organów samorządowych wskazują wprost na konieczność ich uwzględnienia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie należy zaznaczyć, iż zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia stosownego wpisu sądowego w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, przy czym na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a. w przypadku, gdy rzeczony brak fiskalny dotyczy zażalenia, bezskuteczny upływ wyznaczonego stronie terminu powoduje odrzucenie środka zaskarżenia.
W przedmiotowym zażaleniu Skarżąca zawnioskowała o zwolnienie jej z nałożonego na nią obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia, wobec niemożności obciążania Skarżącej konsekwencjami rażącego naruszenia prawa. Wskazać w tym miejscu należy, iż kwestię wysokości wpisów sądowych w sprawach sądowoadministracyjnych regulują przepisy wykonawcze zawarte w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r., którego § 2 ust. 1 pkt 7 – będący podstawą wydania zarządzenia objętego zaskarżeniem – stanowi, iż wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności wynosi w sprawach zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych - 100 zł. W związku z powyższym Sąd I instancji prawidłowo wezwał Skarżącą do uzupełnienia braku fiskalnego zażalenia.
Wskazać również należy, iż Skarżąca w toku niniejszego postępowania sądowego wnosiła już o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w całości. Postanowieniem Referendarza Sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi z 20 lutego 2024 r., sygn. akt I SPP/Łd 28/24 odmówiono przyznania Skarżącej prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Ww. postanowienie utrzymano w mocy postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 28 marca 2024 r. W tak przedstawionym stanie faktycznym Skarżącej nie przysługuje prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych ani w całości ani w części.
Nie zasługuje na uwzględnienie również wniosek o zobowiązanie sądu pierwszej instancji do podjęcia czynności w celu nie tylko wstrzymania wykonalności zaskarżonego postanowienia, ale również uchylenia zaskarżonego postanowienia jak i ustalenia zobowiązania w podatku od nieruchomości za wskazane lata podatkowe zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa oraz stanem faktycznym. Wniosek nie dotyczy bowiem zaskarżonego zarządzenia z 10 czerwca 2024 r., a postanowienia na które Skarżąca złożyła zażalenie z 4 czerwca 2024 r. (tj. zażalenie opatrzone brakami fiskalnymi w związku z którymi WSA wezwał Skarżącą do uzupełnienia braków formalnych zaskarżonym zarządzeniem z 10 czerwca 2024 r.).
Prawidłowości dokonanej przez Sąd I instancji oceny nie podważa załączona do zażalenia dokumentacja, bowiem nie dotyczy ona przedmiotu zażalenia, czyli słuszności wezwania Skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia. W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę nie uwzględnił wniosku o dopuszczenie dowodów z załączonych do zażalenia dokumentów.
W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.