Uzasadnienie
Postanowieniem z 14 września 2022 r., I SA/Gd 972/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił zażalenie z 16 października 2021 r. A. B. na postanowienie z 30 września 2021 r. tego sądu o odrzuceniu skargi, w sprawie ze skargi skarżącego na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z 10 maja 2021 r., nr 2201-IEE.711.2.96.2021.WK w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych. Sąd wskazał, że skarżący w wyznaczonym terminie nie uiścił należnego wpisu sądowego od zażalenia, pomimo, że został pouczony, że niewykonanie tego wezwania w terminie skutkuje odrzuceniem zażalenia na podstawie art. 220 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. − Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 z późn. zm., dalej "p.p.s.a."),
Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem, pismem z 30 września 2022 r. skarżący zaskarżył postanowienie sądu pierwszej instancji, wnosząc o jego uchylenie w całości. Wskazał, że z uwagi na koszty rehabilitacji nie stać go na uiszczenie wpisu sądowego. Jednocześnie złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania (a jeżeli pismem tym jest zażalenie - jego odrzucenia) uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Z kolei w myśl art. 220 § 3 p.p.s.a. zażalenie, od którego pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlega odrzuceniu przez sąd, jeżeli w wezwaniu poinformowano stronę o tym rygorze.
W rozpoznawanej sprawie po prawomocnym rozpoznaniu wniosku w przedmiocie prawa pomocy, zarządzeniem z 3 marca 2022 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w kwocie 100 zł - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia zażalenia. W odpowiedzi na powyższe zarządzenie, pismem z 11 marca 2020 r. skarżący wniósł zażalenie. Postanowieniem z 23 maja 2022 r., III FZ 143/22, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącego. W konsekwencji, zarządzeniem z 11 sierpnia 2022 r. wezwano skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z 3 marca 2022 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia z 16 października 2021 r. w kwocie 100 zł, pouczając jednocześnie, że nieuiszczenie wpisu w terminie spowoduje odrzucenie zażalenia. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu 19 sierpnia 2022 r., a więc ustawowy termin do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia z 16 października 2021 r. upływał bezskutecznie 26 sierpnia 2022 r. W zakreślonym terminie skarżący nie uiścił wpisu od zażalenia.
Prawidłowo zatem sąd pierwszej instancji odrzucił wniesione zażalenie na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Zasadności tego rozstrzygnięcia nie może podważyć argument odnoszący się do złej sytuacji finansowej skarżącego i wysokich kosztów rehabilitacji, bowiem art. 220 § 3 p.p.s.a nakazuje odrzucić zażalenie od którego pomimo wezwania, nie został uiszczony należny wpis, bez względu na przyczynę jego nieuiszczenia.
Jednocześnie wskazać należy, że w zażaleniu na powyższe postanowienie nie wskazano żadnego zarzutu naruszenia przepisów prawa. Nie ma natomiast podstaw, aby uchylić zaskarżone postanowienie tylko z tego powodu, że strona skarżąca jest niezadowolona z jego treści. Bez wpływu na prawidłowość zaskarżonego orzeczenia pozostaje również złożenie przez skarżącego (wraz z zażaleniem) kolejnego wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. Nie uchyla to skutków prawomocności wydanego uprzednio rozstrzygnięcia w zakresie prawa pomocy i nie mogło mieć wpływu na bieg terminu do uiszczenia wpisu od zażalenia.
Z tych wszystkich względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., oddalił zażalenie skarżącego