Uzasadnienie
1. Postanowieniem z 22 stycznia 2020 r., III SA/Wa 2771/19., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 i § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej: "p.p.s.a.") skargę A. F. (dalej: "strona", "skarżąca") na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z 13 kwietnia 2018 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie umorzenia zaległości podatkowych.
2. Jak wskazano w uzasadnieniu orzeczenia, analizowana sprawa jest tożsama ze sprawą III SA/Wa 1425/18, która została wszczęta na skutek skargi A. F. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z 13 kwietnia 2018 r. nr [...]. W sprawie tej WSA w Warszawie wyrokiem z 4 grudnia 2018 r. oddalił skargę. Następnie skarżąca złożyła skargę kasacyjną od ww. wyroku, która została oddalona wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 13 sierpnia 2019 r., II FSK 844/19.
W tych okolicznościach niedopuszczalne było wniesienie kolejnej skargi przez A. F. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 13 kwietnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie umorzenia zaległości podatkowych, ponieważ kwestia ta została już prawomocnie rozstrzygnięta.
3. Na powyższe postanowienie strona wniosła zażalenie żądając zmiany zaskarżonego postanowienia poprzez rozpoznanie skargi i "uwzględnienie na skutek zaistnienia nowych okoliczności faktycznych i prawnych których dotychczas Sąd nie rozstrzygał.
Jak wskazano w uzasadnieniu zażalenia, niniejsza sprawa nie jest tożsama z lll SA/Wa 1425/18, bowiem w tej sprawie Sąd "wskazał tok postępowania jako zwrot nadpłaty podatku". W konsekwencji, w ocenie strony "zaistniała więc inna okoliczność od rozpatrywanej uprzednio i jest ona aktualnie przedmiotem rozpoznania w skardze na postanowienie z dnia 13.04.2018 r."
- 4. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie podlega oddaleniu.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. skarga podlega odrzuceniu, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona.
W każdej sprawie wniesionej do sądu administracyjnego merytoryczne rozpoznanie skargi musi zostać poprzedzone zbadaniem dopuszczalności środka zaskarżenia. Przyczyną, dla której sąd administracyjny powinien odrzucić skargę jako niedopuszczalną jest stwierdzenie, że sprawa jest już prawomocnie osądzona (res iudicata). Prawomocne osądzenie sprawy oznacza, że była już ona przedmiotem rozpoznania przed sądem administracyjnym, które zakończyło się prawomocnym orzeczeniem, wywierającym ten skutek, że sprawa ta nie może być przedmiotem ponownego postępowania sądowego toczącego się w tej samej sprawie. Tożsamość sprawy osądzonej z inną sprawą zawisłą przed sądem administracyjnym będzie mieć miejsce wówczas, gdy w sprawach tych zaistnieje tożsamość podmiotowa oraz przedmiotowa, tzn. gdy sprawa dotyczy tych samych podmiotów oraz tego samego stosunku administracyjnoprawnego na tle tego samego, co uprzednio stanu, faktycznego (por. postanowienie NSA z 19 czerwca 2012 r., II OSK 1386/12, publik. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl/).
Wbrew twierdzeniom skarżącej niniejsza sprawa jest tożsama ze sprawą III SA/Wa 1425/18, która została wszczęta na skutek skargi A. F. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z 13 kwietnia 2018 r. nr [...]. Wyrokiem z 4 grudnia 2018 r. WSA w Warszawie skargę tę oddalił, a następnie Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 13 sierpnia 2019 r., II FSK 844/19, oddalił skargę kasacyjną strony od wskazanego orzeczenia sądu pierwszej instancji.
Niewątpliwie zatem zachodzi tożsamość podmiotowa i przedmiotowa pomiędzy tymi dwiema sprawami. Wbrew twierdzeniom zawartym w zażaleniu, wpływu na te ustalenia nie mają rozważania merytoryczne zawarte w uprzednich wyrokach wydanych na skutek "pierwszej" skargi strony na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z 13 kwietnia 2018 r. W konsekwencji w niniejszej sprawie sąd pierwszej instancji zobowiązany był do odrzucenia skargi z 7 listopada 2019 r. (data wniesienia) na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.