Uzasadnienie
1. Postanowieniem z 21 marca 2023 r., III SA/Wa 1557/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę S. W. (dalej: "skarżący") na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 24 maja 2022 r. w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne. Jako podstawę orzeczenia wskazano art. 220 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259 ze zm., dalej "p.p.s.a.").
2. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia wskazano, że pismem z 11 października 2022 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało odebrane przez skarżącego 25 października 2022 r. Pomimo upływu zakreślonego terminu wpis nie został uiszczony, co skutkowało odrzuceniem skargi.
3. Skarżący pismem z 30 marca 2023 r. wniósł zażalenie na wskazane wcześniej postanowienie sądu z 21 marca 2023 r., w którym wskazał, że wnosi o jego uchylenie. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych, który objawił się wadliwym ustaleniem jakoby skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi w postaci opłaty od skargi na czynności egzekucyjne w wyznaczonym terminie, w sytuacji gdy spełnił on wszelkie wymogi formalne dla skargi oraz rażące naruszenie art. 7 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. 2022 r., poz. 200), co objawiło się niewszechstronnym zbadaniem okoliczności faktyczno-prawnych sprawy przez pominięcie okoliczności stosowania się skarżącego do wezwań sądu w sytuacji, kiedy istota sporu, jak również treść zaskarżonej decyzji opartej o pozbawioną elementarnego materiału dowodowego założenia, winna zostać poddana wnikliwej kontroli instancyjnej tut. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
4. Naczelny Sąd Administracyjny zarządzeniem z 27 lipca 2023 r. zwrócił się do sądu pierwszej instancji o zweryfikowanie w Oddziale Finansowym tego sądu kwestii uiszczenia lub braku uiszczenia wcześniej wspomnianej opłaty i przesłanie pisemnej informacji w tym zakresie oraz wezwał skarżącego do przesłania potwierdzenia uiszczenia opłaty od złożonej w sprawie skargi.
Z informacji uzyskanej z sądu pierwszej instancji wynika, że w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy, a skarżący, w odpowiedzi na wezwanie NSA, nie przesłał potwierdzenia jej uiszczenia.
- 5. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Natomiast zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
W rozpoznawanej sprawie, prawidłowo wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 złotych, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu 25 października 2022 r. Sąd pierwszej instancji prawidłowo ustalił, że pomimo wezwania, kwota wpisu nie wpłynęła na rachunek sądu w wyznaczonym terminie. W tej sytuacji należy stwierdzić, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie był obowiązany skargę odrzucić.
Mając na uwadze powyższe, argumentacja skarżącego, że uiścił on wpis przy jednoczesnym braku przesłania odpowiedniego potwierdzenia, nie pozwalała na uwzględnienie złożonego zażalenia.
Z tego względu, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.