Uzasadnienie
UZASADNEINIE
Postanowieniem z 13 maja 2024 r. sygn. akt I SA/Wr 226/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) odmówił skarżącej przywrócenia terminu. Sąd przyjął, że wnioskodawczyni nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu. Strona nie przedstawiła żadnych zaświadczeń lekarskich ani innych dokumentów, z których wynikałoby, że stan zdrowia w danym okresie uniemożliwiał prowadzenie spraw i dokonywanie czynności.
Skarżąca wniosła zażalenie na powyższe postanowienie wskazując, że udanie się do skrzynki pocztowej było wykluczone ze względu na obłożny charakter nagłej choroby.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści przepisu art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Wedle natomiast art. 87 § 2 p.p.s.a. w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
Jednym z przewidzianych w art. 86 § 1 i art. 87 § 2 p.p.s.a. warunków przywrócenia terminu przez sąd jest uprawdopodobnienie przez stronę braku jej winy w przekroczeniu terminu. Wskazane uprawdopodobnienie powinno dawać wiarygodność (prawdopodobieństwo) twierdzenia o jakimś fakcie. Z kolei kryterium braku winy wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie terminu nie jest więc możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa w tym zakresie. Przy ocenie winy w uchybieniu terminu należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku zachowania terminu do dokonania czynności procesowej można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody niedającej się przezwyciężyć.
W rozpatrywanej sprawie sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił wniosek skarżącej odmawiając przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej. Skarżąca argumentowa brak zachowania terminu do uiszczenia wpisu mgłą pokovidową, jednak nie uprawdopodobniła wystąpienia wskazanej przyczyny. Skarżąca w sposób wiarygodny nie uzasadniła okoliczności, które spowodowały niemożność uiszczenia wpisu przez nią samą lub z pomocą innych osób bez jej winy. Na etapie składania wniosku nie przedstawiła w tym zakresie żadnych dokumentów. W konsekwencji należy uznać, że nie ma podstaw do zakwestionowania stanowiska sądu pierwszej instancji o braku podstaw do zastosowania w sprawie instytucji przywrócenia terminu.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.