Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu (dalej: "WSA") postanowieniem z dnia 18 stycznia 2021 r., sygn. akt I SA/Wr 625/20 odrzucił skargę A. L. (dalej: "Skarżący") w przedmiocie umorzenia jako bezprzedmiotowego postępowania w sprawie zawieszenia postępowania egzekucyjnego oraz zwolnienia wierzytelności na rachunkach bankowych zajętych w toku postępowania egzekucyjnego.
W uzasadnieniu WSA wyjaśnił, iż pełnomocnik Skarżącego nie uzupełnił braków formalnych we wskazanym terminie oraz nie złożył wniosku o przywrócenie terminu, o którym mowa w przepisie art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej: "p.p.s.a.").
Pełnomocnik Skarżącego złożył zażalenie na przedmiotowe postanowienie, w którym wskazał, iż dochował należytej staranności i wniósł o przedłużenie terminu na złożenie pełnomocnictwa, ze względu na pobyt Skarżącego w Areszcie Śledczym.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Brakiem tym w niniejszej sprawie było nieprzedłożenie pełnomocnictwa. W zażaleniu pełnomocnik Skarżącego nie przedstawił żadnej argumentacji wskazującej na niezasadność postanowienia WSA. Jak słusznie wskazano w uzasadnieniu przedmiotowego uzasadnienia, termin o którym mowa w przepisie art. 49 § 1 p.p.s.a., może zostać przywrócony na wniosek strony. Jednakże pełnomocnik, nie złożył wniosku o przywrócenie terminu i nie przedłożył pełnomocnictwa. Przywrócenie terminu może nastąpić wyłącznie na wniosek strony.
Sąd nie może przywrócić terminu z urzędu. To na stronie leży ciężar dowodowy uprawdopodobnienia przesłanki braku winy w uchybieniu terminowi (por. B. Dauter, Metodyka pracy sędziego sądu administracyjnego, Warszawa 2012 r., s.284). Ta przesłanka nie została wskazana, a argumentacja pełnomocnika o dochowaniu należytej staranności nie wskazuje na brak winy w uchybieniu terminowi do przedłożenia pełnomocnictwa do reprezentowania Skarżącego przed WSA i NSA. Biorąc pod uwagę, iż po ponownym wezwaniu do usunięcia braków formalnych z dnia 9 lutego 2021 r. (k. 37 akt sądowych) pełnomocnik Skarżącego uzupełnił pełnomocnictwo za nieprzekonywujący może zostać uznany argument o braku kontaktu ze Skarżącym. W zażaleniu pełnomocnik Skarżącego nie podał więc żadnej racjonalnej argumentacji, która podważyłaby opisane ustalenia i prawidłowość zastosowania wskazanych przepisów p.p.s.a przez WSA.
Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. oddalił zażalenie.