Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 30 maja 2022 r., sygn. akt I SPP/Gl 105/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił sprzeciw J.L. (dalej: skarżący) na postanowienie Starszego referendarza sądowego z dnia 11 marca 2022 r., odmawiające przyznania prawa pomocy, w sprawie ze skargi skarżącego na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach (dalej: SKO) z dnia 11 grudnia 2020 r. w przedmiocie sprostowania postanowienia o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi.
W uzasadnieniu tego postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, iż skarżący nie dochował terminu do wniesienia sprzeciwu, gdyż wniósł sprzeciw 11 kwietnia 2022 r., podczas gdy ostatnim dniem do wniesienia sprzeciwu był 8 kwietnia 2022 r. Sąd pierwszej instancji, na podstawie art. 259 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej: P.p.s.a.), sprzeciw odrzucił.
Na powyższe postanowienie skarżący złożył zażalenie, zarzucając naruszenie prawa materialnego, procesowego, błędną interpretację zapisów Konstytucyjnych oraz rozporządzeń wydanych przez Unię Europejską.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Podstawą ustalenia daty doręczenia postanowienia Starszego referendarza sądowego w niniejszej sprawie jest przewidujący tzw. fikcję prawną doręczenia art. 73 P.p.s.a. § 1 tego artykułu stanowi, że w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-68, art. 69 § 1 oraz art. 70-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zgodnie z § 2 art. 73 zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe.
Stosownie do treści § 3 tego artykułu w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. W myśl postanowień art. 73 § 4 P.p.s.a. doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 tego artykułu.
Z przywołanych przepisów wynika, że doręczenie w tym trybie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia 14-dniowego terminu, liczonego od dnia pierwszej nieudanej próby doręczenia, o której adresat dowiaduje się ze stosownego zawiadomienia (awizo - opatrzonego datą i podpisem doręczającego). Od daty na zawiadomieniu należy liczyć 14-dniowy termin do przyjęcia domniemania doręczenia pisma. Jak słusznie stwierdził Sąd pierwszej instancji, odebranie pisma po upływie terminu, z którym wiąże się domniemanie doręczenia, nie zmienia sutków procesowych zaistniałego domniemania. Odebranie pisma z urzędu pocztowego już po upływie terminu wskazanego w art. 73 § 1 P.p.s.a. nie ma wpływu na skutek określony w art. 73 § 4 p.p.s.a. (postanowienie NSA z 26 czerwca 2018 r., sygn. akt II FZ 174/18).
Z akt sprawy wynika, iż doręczenie odpisu postanowienia było awizowane po raz pierwszy w dniu 18 marca 2022 r. (k. 38 akt sądowych), po raz drugi w dniu 28 marca 2022 r. (k.49 akt sądowych). Zatem czternastodniowy termin, o którym mowa w art. 73 § 4 P.p.s.a., upłynął z dniem 1 kwietnia 2022 r. i doręczenie należało uznać za dokonane właśnie w tym dniu. Oznacza to, że od doręczonego wówczas odpisu postanowienia Starszego referendarza sądowego Skarżący mógł wnieść sprzeciw najpóźniej w piątek 8 kwietnia 2022 r., a ponieważ uczynił to w poniedziałek 11 kwietnia 2022 r. sprzeciw należało odrzucić na podstawie art. 259 § 2 P.p.s.a.
W świetle powyższych wyjaśnień bez znaczenia pozostaje okoliczność, że skarżący przesyłkę odebrał w dniu 4 kwietna 2022 r. Nastąpiło to bowiem po upływie 14-dniowego terminu określonego w art. 73 P.p.s.a.
Argumentacja zawarta w zażaleniu skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie, z uwagi na podnoszenie zarzutów i wniosków nie dotyczących przedmiotu niniejszej sprawy.
W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.