Uzasadnienie
Postanowieniem z 12 grudnia 2022 r., I SA/Rz 486/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę skarżącego na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Przemyślu z 17 czerwca 2022 r. w przedmiocie ulgi płatniczej na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej: "p.p.s.a.").
Skarżący w zażaleniu powyższe postanowienie wniósł o jego uchylenie i przekazanie sprawy do Sądu pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. Postanowieniu zarzucił błędy i braki proceduralne w trakcie rozpoznawania wniosku o zwolnienie od uiszczenia wpisu sądowego, oraz brak rzetelnego rozpoznania sprawy o zwolnienie od uiszczenia kosztów sądowych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Skarżący został prawidłowo pouczony o terminie i rodzaju przysługującego środka odwoławczego przysługującego na doręczone w dniu 13 sierpnia 2022 r. zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II z dnia 8 sierpnia 2022 r. wzywające go do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Przemyślu, w kwocie 500 zł. Nie bez znaczenia pozostaje fakt, iż w odpowiedzi na powyższe, skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w części, tj. o zwolnienie od uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł, przy czym skarżący nie kwestionował wysokości określonego przez Sąd wpisu. Wniosek skarżący złożył pominięciem urzędowego formularza PPF.
W związku z tym postanowieniem z 12 września 2022 r., I SPP/Rz 110/22, referendarz sądowy pozostawił wniosek bez rozpoznania. W odpowiedzi na wezwanie z 30 września 2022 r. do uiszczenia wpisu sądowego skarżący złożył kolejny wniosek p przyznanie mu prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z 28 października 2022 r. I SPP/Rz 128/ 22 referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy a Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, po rozpatrzeniu sprzeciwu skarżącego, postanowieniem z 15 listopada 2022 r. I SPP/Rz 128/22 utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie z 28 października 2022 r. Wobec powyższego, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 17 listopada 2022 r., wezwano skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z 8 sierpnia 2022 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru pisma znajdującego się w aktach sprawy wezwanie, zawierające prawidłowe pouczenie, że nieuiszczenie wpisu w terminie 7 dni od daty doręczenia pisma spowoduje odrzucenie skargi, doręczono skarżącemu 21 listopada 2021 r. Pomimo skutecznie doręczonego wezwania wpis nie został uiszczony.
W świetle utrwalonego orzecznictwa sądów administracyjnych zdarzeniem, które zwalnia stronę od obowiązku uiszczenia wpisu jest złożenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. W takim przypadku, po zakończeniu postępowania w przedmiocie prawa pomocy w sposób niekorzystny dla skarżącego, skarżący wzywany jest do uiszczenia wpisu sądowego. W niniejszym postępowaniu skarżący po zakończeniu postępowania w przedmiocie prawa pomocy, został prawidłowo wezwany do wykonania zarządzenia z dnia 8 sierpnia 2022 r. Podkreślić należy, że przyznanie stronie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych odbywa się w innym postępowaniu, niż to zainicjowane wniesieniem zażalenia na zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu od skargi. W postępowaniu wywołanym zażaleniem na zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu od skargi Sąd bada jedynie czy strona została prawidłowo wezwana do uiszczenia opłaty oraz czy wysokość została określona w poprawnej wysokości.
Jak już wyżej wskazano, skarżący we wniosku o zwolnienie z kosztów nie zarzucał kwestionowanemu zarządzeniu naruszenia prawa, ani negował wysokości określonego wpisu. W istocie skarżący zmierzał do uzyskania zwolnienia od wpisu od skargi, mylnie uznając, że poprzez złożenie wniosku termin do wniesienia zażalenia na zarządzenie, wzywające go do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, które jest wymagane dla zaskarżenia zarządzenia określającego wysokość tego wpisu, zostanie zachowany.
Z tych też względów przytoczone w zażaleniu zarzuty należy uznać za niezasadne.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.