Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z 21 czerwca 2022 r., sygn. akt III SA/Wa 453/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę R.G.(dalej: skarżący) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z 30 listopada 2021 r. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2007 r. W uzasadnieniu orzeczenia jako podstawę prawną rozstrzygnięcia podano art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej: P.p.s.a.).
Przedstawiając stan faktyczny sprawy, sąd pierwszej instancji wskazał, że w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 15 kwietnia 2022 r. pismem z tego samego dnia wezwano skarżącego do uiszczenia brakującej części wpisu sądowego w kwocie 100 zł. Przesyłka polecona zawierająca wezwania została doręczona stronie 12 maja 2022 r. W dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych według stanu na 30 maja 2022 r. nie zidentyfikowano wpłaty brakującej części wpisu sądowego od skargi.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd pierwszej instancji wyjaśnił, że skarżący pomimo wezwania doręczonego 12 maja 2022 r., zawierającego prawidłowe pouczenie o skutkach niezastosowania się do wezwania w wyznaczonym terminie, nie uregulował brakującej części opłaty, co uzasadniało odrzucenie skargi inicjującej postępowanie w sprawie stosownie do art. 220 § 3 P.p.s.a.
Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem, pismem z 3 lipca 2022 r. skarżący zaskarżył postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 21 czerwca 2022 r. W uzasadnieniu środka zaskarżenia wskazano, że odrzucenie skargi jest niesłuszne, bowiem wpis od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z 30 listopada 2021 r. został przez stronę uiszczony. Do zażalenia dołączono kserokopię potwierdzenia wykonania przelewu bankowego kwoty 100 zł.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.
Stosownie do art. 230 § 1 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (§ 2). W myśl art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia stosownego wpisu sądowego w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, przy czym na mocy art. 220 § 3 P.p.s.a. w przypadku, gdy rzeczony brak fiskalny dotyczy skargi, bezskuteczny upływ wyznaczonego stronie terminu powoduje odrzucenie środka zaskarżenia.
Należy zwrócić uwagę, że w przedmiotowej sprawie stosownie do § 2 ust. 5 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2021 r., poz. 535 ze zm.), stanowiącego podstawę zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 15 kwietnia 2022 r., wpis od skargi w sprawach skarg dotyczących postanowienia lub decyzji wydanych w trybie wznowienia postępowania administracyjnego, stwierdzenia nieważności, uchylenia lub zmiany albo wygaśnięcia aktu, bez względu na przedmiot sprawy, wynosi 200 zł.
Odnosząc się do poprawności rozstrzygnięcia w przedmiocie odrzucenia skargi Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Z uwagi na fakt, iż skarżący wystąpił ze skargą na rozstrzygnięcie organu odwoławczego wydane w trybie nadzwyczajnym, tj. o stwierdzenie nieważności decyzji ustalającej wymiar podatku od nieruchomości, uiszczając wpis od skargi w nieprawidłowej wysokości (100 zł), zasadnie został wezwany do uiszczenia pozostałej części w trybie art. 220 § 1 P.p.s.a. Dokonanie opłaty w niewystarczającej kwocie w dacie 13 stycznia 2022 r. zostało potwierdzone w Rejestrze Opłat Sądowych (k. 15 akt sądowych), co odpowiada duplikatowi potwierdzenia przelewu dołączonego do zażalenia (k. 40 akt sądowych). Kwota ta nie stanowi jednak wpisu sądowego w odpowiedniej wysokości, i co więcej - nie stanowi jej uzupełnienia, a przynajmniej z załączonego przez skarżącego dokumentu taka okoliczność nie wynika.
W sprawie okolicznością bezsporną pozostaje, że korespondencja sądowa zawierająca wezwanie do uzupełnienia brakującego wpisu od skargi została skarżącemu skutecznie doręczona 12 maja 2022 r. w wyniku dwukrotnej awizacji i niepodjęcia przesyłki (k. 26 akt sądowych), co oznacza upływ ustawowego terminu do jego uiszczenia z końcem 19 maja 2022 r. Brakująca opłata nie została uzupełniona (k. 28 akt sądowych), co stosownie do regulacji wskazanej na wstępie uzasadniało zastosowanie sankcji z art. 220 § 3 P.p.s.a. Nie można przy tym podzielić stanowiska prezentowanego przez skarżącego, jakoby kwota 100 zł wpłacona 13 stycznia 2022 r. stanowiła uzupełnienie opłaty wniesionej tego samego dnia.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.
W przedmiocie sprostowania sentencji postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 156 § 3 w zw. z art. 166 P.p.s.a. orzekł, jak w pkt 2 sentencji.