Uzasadnienie
W wykonaniu zarządzenia z 14 grudnia 2020 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi poprzez m. in. nadesłanie własnoręcznie podpisanego egzemplarza skargi wraz z 8 egzemplarzami odpisów skargi dla uczestników postępowania. Wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 11 stycznia 2021 r. Skarżący we wskazanym terminie nie usunął opisanych wyżej braków formalnych skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowieniem z dnia 18 lutego 2021 r. odrzucił powyższą skargę.
Skarżący wniósł zażalenie na powyższe rozstrzygnięcie
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie podlega oddaleniu.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, dalej "p.p.s.a."), sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
W myśl art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Zaś art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. stanowi, że każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika wymienienie załączników. Brak podpisania skargi jest brakiem formalnym skargi, który podlega uzupełnieniu na wezwanie przewodniczącego dokonane w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a.
Z akt sprawy wynika, że odpis wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi został doręczony Skarżącemu w dniu 11 stycznia 2021 r. r Skarżący nie podpisał własnoręcznie skargi ani nie nadesłał własnoręcznie podpisanego egzemplarza skargi w wyznaczonym terminie.
W związku z powyższym, wobec uznania, że w sprawie zaistniała okoliczność procesowa, o której mowa w art. 58 § 1 pkt 3) p.p.s.a. (nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi), sąd administracyjny pierwszej instancji zobligowany był skargę odrzucić. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza w konsekwencji, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, a wniesione zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw,
Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a.