Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 8

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 16 lutego 2023 r., sygn. akt III FZ 44/23

Metryka

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Skład
Sędzia NSA Jacek Pruszyński przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 16 lutego 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia C. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 8 września 2022 r., sygn. akt I SPP/Lu 111/21 w przedmiocie odrzucenia zażalenia
Sprawa
w sprawie ze skargi C. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 18 czerwca 2021 r. nr SKO.41/536/P/2021 w przedmiocie podatku leśnego za 2019 r. postanawia oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z 8 września 2022 r., sygn. akt I SPP/Lu 111/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił zażalenie C. K. (dalej: Skarżąca) z 7 lutego 2022 r. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z 5 stycznia 2022 r.

Przestawiając stan faktyczny sprawy Sąd pierwszej instancji wskazał, że w dniu 9 lutego 2022 r. wpłynęło zażalenie Skarżącej na postanowienie z 5 stycznia 2022 r. uchylające w pkt 1 zarządzenie Referendarza Sądowego z 18 listopada 2021 r. pozostawiające bez rozpatrzenia wniosek Skarżącej o przyznanie prawa pomocy oraz umarzające w pkt 2 postępowanie w sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy. Jak wynika z akt sprawy strona została prawidłowo pouczona o nieprzysługiwaniu zażalenia na postanowienie z 5 stycznia 2022 r. Sąd pierwszej instancji wskazał, że postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego wydane na skutek rozpoznania sprzeciwu od postanowień referendarza sądowego w przedmiocie prawa pomocy nie zostały ujęte w katalogu z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. − Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a.") i brak jest innego przepisu ustawy wskazującego na możliwość wniesienia zażalenia na takie postanowienie.

Postanowienie, które zażaliła Skarżąca wydane zostało na podstawie art. 249a i art. 260 § 1 - 3 p.p.s.a. Zgodnie z art. 260 tej ustawy rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6 - 8 sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy (§ 1). (...) umarza się postępowanie gdy rozpoznanie wniosku stało się zbędne (art. 249 a p.p.s.a.) Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. Aktualne brzmienie art. 260 wskazuje, że na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego wydane w wyniku rozpoznania sprzeciwu od orzeczenia referendarza sądowego nie przysługuje zażalenie do NSA. Oznacza to, że zażalenie na postanowienie sądu z 5 stycznia 2022 r. jest niedopuszczalne i należy je odrzucić na podstawie art. 197 § 2 w związku z art. 178 p.p.s.a.

Na powyższe postanowienie, pismem z 13 października 2022 r. pełnomocnik Skarżącej złożył zażalenie wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Rację ma sąd pierwszej instancji, że postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego wydane na skutek rozpoznania sprzeciwu od postanowień referendarza sądowego w przedmiocie prawa pomocy nie zostały ujęte w katalogu art. 194 § 1 p.p.s.a. i brak jest innego przepisu ustawy wskazującego na możliwość wniesienia zażalenia na takie postanowienie. Jak wynika z akt sprawy strona w piśmie z 13 stycznia 2022 r. stanowiącym o doręczeniu postanowienia została prawidłowo pouczona o nieprzysługiwaniu zażalenia na postanowienie z 5 stycznia 2022 r. W świetle powyższego należy uznać, że zażalenie na postanowienie sądu z 5 stycznia 2022 r. jest niedopuszczalne i należało je odrzucić na podstawie art. 197 § 2 w związku z art. 178 p.p.s.a. Procedura odrzucenia wniesionego przez Skarżącą zażalenia zastosowana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie jest zgodna z przepisami obowiązującego prawa.

W zażaleniu na powyższe postanowienie nie wskazano żadnego zarzutu naruszenia przepisów prawa, a argumenty podniesione w zażaleniu w istocie nie dotyczą zagadnienia w nim ujętego. Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, że nie zachodzi potrzeba przeprowadzenia dowodów z dokumentów wskazanych w zażaleniu, z uwagi na to, że dowody niezbędne do oceny zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia znajdują się w aktach sprawy. Trzeba podkreślić, że przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest wyłącznie postanowienie o odrzuceniu zażalenia, w której Naczelny Sąd Administracyjny jedynie bada, czy przepisy prawa, na podstawie których oparto to rozstrzygnięcie zostały prawidłowo zastosowane w stanie faktycznym sprawy.

Wobec powyższego, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw.

z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. oddalił zażalenie skarżącej.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.