Uzasadnienie
Postanowieniem z 28 maja 2026 r., sygn. akt I SPP/Po 167/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w sprawie ze skargi P. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: "Skarżąca") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu (dalej: "Organ") z 23 maja 2025 r. w przedmiocie podatku od środków transportowych za 2022 r. odrzucił zażalenie na postanowienie Sądu pierwszej instancji z 13 kwietnia 2026 r.
Jak wskazał Sąd pierwszej instancji, postanowieniem z 13 kwietnia 2026 r. odrzucono zażalenie Skarżącej na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 26 lutego 2026 r., którym odrzucono zażalenie Skarżącej na postanowienie Sądu pierwszej instancji z 16 stycznia 2026 r., którym utrzymano w mocy zarządzenie starszego referendarza sądowego z 12 grudnia 2025 r. o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.
Skarżąca wniosła zażalenie na postanowienie z 13 kwietnia 2026 r. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 24 kwietnia 2026 r. wezwano Skarżącą do uzupełnienia braków formalnych zażalenia (w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia zażalenia) przez wskazanie czy Skarżąca wnioskuje o zmianę lub uchylenie zaskarżonego postanowienia i zwięzłe uzasadnienie zażalenia. Skarżąca nie uzupełniła braków formalnych zażalenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucając zażalenie wyjaśnił, że Skarżąca, mimo wezwania, nie wskazała czy wnioskuje o zmianę lub uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz nie sporządziła zwięzłego uzasadnienia zażalenia. W konsekwencji Sąd pierwszej instancji, na podstawie art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") w związku z art. 178 p.p.s.a. oraz art. 16 § 2 p.p.s.a. postanowił o odrzuceniu zażalenia.
Nie zgadzając się z zapadłym rozstrzygnięciem, zażaleniem z 29 czerwca 2026 r. Skarżąca zaskarżyła postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. Pismem z 14 lipca 2026 r. uzupełniła powyższe zażalenie i wniosła o zmianę zaskarżonego postanowienia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 194 § 3 p.p.s.a., zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom określonym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia.
W rozpoznawanej sprawie zażalenie z 22 kwietnia 2026 r. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 13 kwietnia 2026 r., sygn. akt I SPP/Po 167/25, wniesione przez Skarżącą zawierało braki formalne (brak było uzasadnienia wniesionego zażalenia oraz brak było wniosku o zmianę lub uchylenie zaskarżonego postanowienia), a zatem zasadnie wezwano Skarżącą do uzupełnienia tychże braków formalnych. W ustawowym terminie siedmiodniowym wyznaczonym w zarządzeniu Przewodniczącego Wydziału z 24 kwietnia 2026 r. Skarżąca nie uzupełniła braków formalnych zażalenia z 22 kwietnia 2026 r. Tym samym zaistniała obligatoryjna przesłanka do odrzucenia zażalenia wskazana w art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., o czym prawidłowo orzekł Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w zaskarżonym postanowieniu.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, a wniesione zażalenie nie podważa tej oceny.
Uwzględniając powyższe okoliczności, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., jak w sentencji postanowienia