Uzasadnienie
Postanowieniem z 10 września 2024 r., III FZ 374/24, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie Z. W. (dalej: "skarżący") na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 26 kwietnia 2024 r., I SPP/Kr 247/23, odrzucające zażalenie skarżącego na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z 7 czerwca 2023 r., wydane w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych.
Pismem z 7 października 2024 r. skarżący wniósł skargę o wznowienie postępowania w imieniu własnym, sam ją sporządzając.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do przepisu art. 276 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), do postępowania ze skargi o wznowienie postępowania stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, jeżeli przepisy Działu VII p.p.s.a. nie stanowią inaczej. Jednakże, gdy do wznowienia postępowania właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny, stosuje się odpowiednio art. 175.
Według przepisu art. 175 w zw. z art. 276 p.p.s.a. skarga o wznowienie postępowania (gdy właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny) może zostać sporządzona tylko przez wymienione w tym artykule osoby. Powyższe oznacza, że do skargi o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem Naczelnego Sądu Administracyjnego ma zastosowanie przymus adwokacko-radcowski, czyli musi być ona sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika. W orzecznictwie i doktrynie przyjmuje się, że niedopełnienie tego obowiązku jest brakiem nieusuwalnym skargi o wznowienie postępowania, który powoduje jej odrzucenie bez uprzedniego wzywania do usunięcia braku formalnego.
W niniejszej sprawie skarżący nie spełnił wymagań, o których mowa w art. 175 w zw. z art. 276 p.p.s.a. i skargę o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego sporządził osobiście, co skutkuje koniecznością odrzucenia skargi wznowieniowej.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 193 i art. 276 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.