Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 6 grudnia 2024 r. A. N. (dalej: Skarżący), na podstawie art. 220 § 1 oraz § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: P.p.s.a.) został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia z dnia 28 listopada 2024 r. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach (dalej: WSA) z dnia 14 listopada 2024 r. w kwocie 100 zł (słownie: sto złotych), stosownie do § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r., poz. 535 ze zm., dalej: rozporządzenie).
Pismem z dnia 30 grudnia 2024 r. Skarżący wniósł zażalenie na przedmiotowe zarządzenie. W jego uzasadnieniu podniósł, że wezwanie to narusza przepisy postępowania, które mają bezpośredni wpływ na treść orzeczeń.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 220 § 1 P.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma (w tym przypadku zażalenia), od którego nie zostanie uiszczona opłata (w tym przypadku wpis). W razie nieopłacenia zażalenia wzywa się wnoszącego, aby uiścił należny wpis, a niewykonanie w terminie tego wezwania skutkuje jego odrzuceniem na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a.
Kwestię wysokości wpisów sądowych w sprawach sądowoadministracyjnych regulują przepisy wykonawcze zawarte w rozporządzeniu, którego § 2 ust. 1 pkt 7 – będący podstawą wydania zarządzenia objętego zaskarżeniem – stanowi, że wpis od zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych wynosi 100 zł.
Z akt sprawy wynika, że Skarżący złożył zażalenie na postanowienie WSA z dnia 14 listopada 2024 r. i nie uiścił od niego opłaty, wobec tego stwierdzić należy, że prawidłowe było działanie polegające na wydaniu przez przewodniczącego wydziału zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia oraz ustalenie jego wysokości na kwotę 100 zł.
Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 oraz art. 198 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.