Uzasadnienie
Postanowieniem z 15 lutego 2024 r. o sygn. akt I SA/GI 63/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach po rozpoznaniu zażalenia A. N. (dalej: skarżący) na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I z 4 grudnia 2023 r. o wezwaniu do wykonania prawomocnego zarządzenia z 1 września 2023 r. o wezwaniu do uiszczenia opłaty kancelaryjnej - odrzucił zażalenie.
Przedstawiając w uzasadnieniu postanowienia stan sprawy, Sąd pierwszej instancji podał, że wyrokiem z 1 sierpnia 2023 r. oddalono skargę skarżącego na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania w sprawie zmiany wymiaru podatku od nieruchomości na 2021 r. Skarżący z zachowaniem ustawowego terminu złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia tego wyroku, od którego nie uiścił należnej opłaty kancelaryjnej. W związku z tym zarządzeniem z 1 września 2023 r. Przewodniczący Wydziału I wezwał skarżącego do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem w kwocie 100 zł stosownie do § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 3 czerwca 2019 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowo administracyjnych (Dz.U.
z 2019 r., poz. 1090, dalej: rozporządzenie RM), w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem przymusowego ściągnięcia. Odpis wezwania doręczono skarżącemu 19 września 2023 r. Skarżący nie uiścił w zakreślonym terminie opłaty kancelaryjnej, zatem zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału
I z 4 grudnia 2023 r., został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia z 1 września 2023 r. w terminie 7 dni pod rygorem przymusowego ściągnięcia.
W odpowiedzi na wezwanie skarżący złożył pismo, które zostało uznane za zażalenie na zarządzenie z 4 grudnia 2023 r. o wezwaniu do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia opłaty kancelaryjnej.
Rozpatrując przedmiotową sprawę Sąd pierwszej instancji uznał, że zarządzenie wzywające do wykonania obowiązku określonego w innym prawomocnym zarządzeniu nie podlega zaskarżeniu. Tego rodzaju zarządzenie nie mieści się w katalogu zażaleń określonym w art. 194 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 r., poz. 1634, dalej: p.p.s.a.), ani w kategorii zarządzeń, o których mowa w art. 220 § 1 p.p.s.a., nie jest więc zaskarżalne na podstawie art. 227 p.p.s.a.. Nadto uznał, że zarządzenie wzywające do wykonania prawomocnego zarządzenia ma wyłącznie charakter czynności materialno-technicznej i nie mieści się w kategorii zarządzeń podlegających zaskarżeniu. Wobec tego WSA uznał, że zażalenie na prawomocne zarządzenie podlegało odrzuceniu.
Na wskazane na wstępie postanowienie skarżący złożył zażalenie, zaskarżył je w całości w uzasadnieniu wskazując m.in. na: "naruszenie oczywistych błędów proceduralnych rzutujących bezpośrednio na treść zaskarżonego orzeczenia". Wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia, zmianę zaskarżonego postanowienia, ewentualnie skierowanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz nadanie rygoru natychmiastowej wykonalności.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw, dlatego podlega oddaleniu.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że stanowisko Sądu pierwszej instancji było prawidłowe. Zgodnie z obowiązującymi przepisami, przytoczonymi przez Sąd pierwszej instancji, zażalenie nie przysługuje na zarządzenie w przedmiocie wezwania do wykonania obowiązku określonego w prawomocnym zarządzeniu o wezwaniu do uiszczenia opłaty kancelaryjnej.
Stosownie do art. 194 § 1 p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w wypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia wymienione w katalogu zawartym w tym przepisie. Przepisy art. 173-197 p.p.s.a. stosuje się odpowiednio do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego, jeżeli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia. Natomiast na podstawie art. 227 § 1 p.p.s.a., zażalenie przysługuje na zarządzenie przewodniczącego oraz postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie kosztów sądowych, jeżeli strona nie składa środka odwoławczego co do istoty sprawy. Przepis ten dotyczy zarządzeń i postanowień wydawanych na podstawie przepisów rozdziału 2 "Koszty sądowe", oraz rozdziału 3 "Zwolnienie od kosztów sądowych", zawartych w dziale V p.p.s.a. Zażalenie wniesione w niniejszej sprawie dotyczyło zaś zarządzenia Przewodniczącego o wezwaniu do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia opłaty kancelaryjnej.
Naczelny Sąd Administracyjny podziela stanowisko Sądu pierwszej instancji, że zarządzenie wzywające do wykonania obowiązku określonego w innym prawomocnym zarządzeniu nie podlega zaskarżeniu. Ma ono wyłącznie charakter czynności materialno-technicznej i jako takie nie mieści się w kategorii zarządzeń podlegających zaskarżeniu. Argumentacja zażalenia nie podważyła, ani wskazanych okoliczności, ani prawidłowości zastosowanej podstawy prawnej, dlatego też rozstrzygnięcie WSA w Gliwicach należy uznać za odpowiadające prawu.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 197 § 2 w zw. z art. 184 p.p.s.a., zażalenie oddalił.