Uzasadnienie
Postanowieniem z 15 lipca 2020 r., sygn. akt I SA/Gd 1747/19, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę J. M. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z 31 lipca 2019 r. w przedmiocie skargi na czynność egzekucyjną.
Z uzasadnienia tego postanowienia wynika, że zarządzeniem z dnia 27 września 2019 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu w kwocie 100 zł z pouczeniem, że nieuczynienie zadość wezwaniu w terminie 7 dni od doręczenia odpisu zarządzenia skutkować będzie odrzuceniem skargi.
Wnioskiem z dnia 28 października 2019 r. skarżący zwrócił się o przyznanie prawa pomocy.
Zarządzeniem z dnia 13 lutego 2020 r. wydanym w sprawie o sygn. akt I SPP/Gd 399/19 starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku pozostawił wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.
Postanowieniem z dnia 25 marca 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie referendarza.
Zarządzeniem z dnia 17 kwietnia 2020 r. skarżący został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 27 września 2019 r. do uiszczenia wpisu w kwocie 100 zł z pouczeniem, że nieuczynienie zadość wezwaniu w terminie 7 dni od doręczenia odpisu zarządzenia skutkować będzie odrzuceniem skargi.
Przesyłka zawierająca zarządzenie została doręczona w dniu 22 maja 2020 r. (k. 18). Zakreślony termin do uiszczenia wpisu upłynął bezskutecznie, w związku z czym WSA skargę odrzucił.
Skarżący wywiódł zażalenie od ww. postanowienia, zaskarżając je w całości i wnosząc o jego uchylenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie jest zasadne.
Z uwagi na treść art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) sąd nie może podjąć żadnej czynności na skutek pisma, które nie zostało należycie opłacone.
W niniejszej sprawie wpis od skargi wynosił 100 zł i bez wątpienia nie został uiszczony. Skarżący nie neguje tego w treści zażalenia.
Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Podkreślić należy, że przytoczone wyżej przepisy mają charakter bezwzględnie obowiązujący. Oznacza to, że w przypadku stwierdzenia przez sąd braku wpisu od skargi - pomimo prawidłowego wezwania - sąd ten jest zobowiązany skargę odrzucić.
Wbrew twierdzeniom przedstawionym w zażaleniu, istnieją podstawy prawne i faktyczne do odrzucenia skargi skarżącego – to wskazane właśnie wyżej przepisy, rozpatrywane w związku z tym, iż skarżący wpisu nie uiścił. Trudno odnieść się natomiast do twierdzenia, iż rozstrzygnięcie jest niezgodne z literą i duchem prawa – prawo do sądu nie ma charakteru nieograniczonego, zaś uzależnianie możliwości korzystania z sądowej kontroli postanowień organów administracji od uiszczenia stosownego wpisu pozostaje w zgodzie z tym uprawnieniem.
Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że w rozpoznawanej sprawie Sąd pierwszej instancji zasadnie odrzucił skargę, gdyż mimo wezwania Sądu nie została ona opłacona.
Dlatego też, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny zażalenie oddalił.
- - ---------------------- 2