Uzasadnienie
Postanowieniem z 9 października 2024 r., sygn. akt I SA/Gd 689/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę S. S. (dalej: "Skarżący") na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku (dalej: "Organ") z dnia 22 lipca 2024 r. w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych.
Przedstawiając stan faktyczny sprawy Sąd pierwszej instancji wyjaśnił, że przesyłka zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego została przesłana na podany przez Skarżącego adres. Wobec nieobecności adresata w miejscu zamieszkania przedmiotowa przesyłka była dwukrotnie awizowana (tj. w dniach: 30 sierpnia i 9 września 2024 r.), o czym umieszczono zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej. Na skutek niepodjęcia przesyłki w terminie 14 dni od daty pierwszego awizowania została ona zwrócona do Sądu. Stanowiło to podstawę do uznania, że doręczenie Skarżącemu wezwania było skuteczne i zostało dokonane w dniu 13 września 2024 r. w trybie zastępczym (art. 73 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2024 r. poz. 935, dalej jako "p.p.s.a.").
Wojewódzki Sąd Administracyjny uzasadnił również, że Skarżący został prawidłowo wezwany do uzupełnienia braków fiskalnych oraz pouczony o skutkach niezastosowania się do wezwania. Mimo skutecznego doręczenia przesyłki, które nastąpiło w dniu 13 września 2024 r. nie wykonał nałożonego na niego obowiązku, a zakreślony w wezwaniu termin upłynął bezskutecznie w dniu 20 września 2024 r. Brak uiszczenia wpisu został ustalony przez Sąd na podstawie programu kasowego i rejestru dochodów budżetowych, które nie wykazały, aby we wskazanym wyżej terminie Strona uiściła należny od skargi wpis.
Od powyższego postanowienia Skarżący wniósł zażalenie zaskarżając przedmiotowe postanowienie Sądu pierwszej instancji w całości. W ww. piśmie wskazał, iż nie miał wiedzy o przedmiotowej przesyłce. Wyjaśnił, iż urząd pocztowy w miejscowości na terenie której mieszka źle funkcjonuje z uwagi na braki kadrowe.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Dodać należy, iż zgodnie z art. 73 § 1 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-68, art. 69 § 1 oraz art. 70-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2, zaś zgodnie z art. 73 § 4 p.p.s.a. doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1.
Przesyłka sądowa zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego w związku z niemożnością doręczenia została złożona na okres czternastu dni w placówce pocztowej przy jednoczesnym zawiadomieniu adresata przesyłki o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej (zgodnie z art. 73 § 2 p.p.s.a.). Mając na uwadze przytoczony wyżej termin czternastu dni oraz to, iż po upływie tego terminu doręczenie uważa się za dokonane, należy uznać, iż termin na uiszczenie wpisu od skargi należy liczyć od 13 września 2024 r. (14 dni od daty pierwszego awizowania).
Mając na uwadze powyższe termin na uiszczenie opłaty mijał siódmego dnia po doręczeniu, a więc 20 września 2024 r. Do tego dnia Sąd I instancji nie odnotował wpływu opłaty. W tak zakreślonym stanie faktycznym należało odrzucić skargę z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych.
Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.