Uzasadnienie
Postanowieniem z 30 maja 2023 r., sygn. akt I SA/Kr 1165/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę P. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z 1 sierpnia 2022 r., nr SKO.Pod/4140/721/2022, w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2020 r., jako podstawę prawną rozstrzygnięcia wskazując art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm., dalej: p.p.s.a.).
Przedstawiając stan faktyczny sprawy, Sąd pierwszej instancji wskazał, że w wykonaniu zarządzenia starszego referendarza sądowego tego Sądu z 7 listopada 2022 r. Skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie jej odpisu, w terminie 7 dni liczonych od daty doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem odrzucenia środka zaskarżenia. Korespondencja sądowa w zakresie powinności uzupełnienia wskazanego braku formalnego została doręczona Stronie 15 listopada 2022 r. Do dnia wydania kwestionowanego orzeczenia Skarżący nie dokonał czynności procesowej.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd pierwszej instancji wyjaśnił, że pomimo skutecznego wezwania Skarżącego nie uzupełniono braków formalnych skargi w zakreślonym terminie, który upłynął 22 listopada 2023 r. W ocenie Sądu, skoro Strona była zobowiązana do uzupełnienia braków formalnych i czynności tej nie dokonała, należało zastosować sankcję odrzucenia wniesionego środka zaskarżenia.
Nie zgadzając się z zapadłym orzeczeniem, pismem z 5 lipca 2023 r. Skarżący złożył zażalenie, w treści którego wniósł o jego uchylenie oraz zasądzenie na swoją rzecz zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu podniesiono, że w wezwaniu do uzupełnienia braków nie poinformowano Strony, jakoby zaniechanie przedłożenia odpisu skargi stanowiło istotny brak formalny uniemożliwiający nadanie sprawie biegu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie, jako pozbawione usprawiedliwionych podstaw, podlega oddaleniu.
Stosownie do art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. W świetle uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13, niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników zgodnie z przywołanym przepisem jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w zw. z art. 57 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd. Jeżeli we wniesionym przez stronę piśmie nie dochowano warunków formalnych, w myśl art. 49 § 1 p.p.s.a. przewodniczący wzywa stronę o ich uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.
Czynności, o których mowa w art. 49 § 1 i 2 p.p.s.a., może wykonywać referendarz sądowy (§ 4). Sankcję niezachowania ww. wymogów w odniesieniu do skargi statuuje art. art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. przewidujący rygor odrzucenia środka zaskarżenia.
Odnosząc się do poprawności rozstrzygnięcia w przedmiocie odrzucenia skargi, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Z uwagi na fakt, że Skarżący wystąpił ze skargą bez przedłożenia wymaganej ilości jej odpisów zasadnie został wezwany do uzupełnienia braku formalnego. Jak wynika z akt sprawy, w wykonaniu starszego referendarza sądowego tego Sądu z 7 listopada 2022 r. wezwano Stronę do uzupełnienia braków formalnych wniesionego środka zaskarżenia. Wezwanie doręczono Skarżącemu 15 listopada 2022 r., co spowodowało rozpoczęcie biegu ustawowego 7-dniowego terminu, którego koniec przypadał na 22 listopada 2022 r. Wezwanie do uzupełnienia braku formalnego pozostało bez odpowiedzi, co ostatecznie przesądzało o konieczności sięgnięcia przez Sąd pierwszej instancji po sankcję odrzucenia skargi stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 47 § 1 p.p.s.a.
Bez wpływu dla rzeczonej oceny pozostawały argumenty zażalenia co do rzekomego braku prawidłowego pouczenia Skarżącego. Strona została prawidłowo pouczona o konsekwencjach niezastosowania się do wezwania, z wyraźnym zaznaczeniem m.in. sankcji wiążącej się z niewykonaniem brakującej czynności. Przepisy nie nakazują przy tym instruować stron postępowania, jakie braki formalne mają walor istotności wpływający na konieczność uruchomienia trybu, o którym mowa w art. 49 § 1 p.p.s.a. Powyższe pozostawione jest ocenie Sądu, który uznając, że dany brak jest istotny, wzywa do jego uzupełnienia i formułuje stosowne pouczenie co do konsekwencji prawnych.
Biorąc pod uwagę powyższe, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w pkt 1 sentencji. Jednocześnie na podstawie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 166 w zw. z art. 193 p.p.s.a. wskazaną niedokładność Naczelny Sąd Administracyjny potraktował jako omyłkę o oczywistym charakterze wymagającą sprostowania, toteż postanowił, jak w pkt 2 sentencji.